Echtscheiding in 2016? Denk aan de kinderen, doe het samen, het is al ingrijpend genoeg!

Echtscheiding in 2016? Denk aan de kinderen, doe het samen, het is al ingrijpend genoeg!

2016 is het jaar van de mediation.

Samen scheiden is het beste wat u kunt doen, indien u toch wil gaan scheiden.

Beter is een goed huwelijk, maar als het niet gaat, dan is het ook slecht voor u zelf en uw kinderen.

Kinderen kunnen tot heel lang last hebben van een echtscheiding van de ouders. Ze krijgen last van verlatingsangst, faalangst en kunnen angstig zijn voor van alles. Zeker als er een vechtscheiding volgt.

Mediation via Quickmediator zorgt voor rust op alle fronten!

Meer weten? info@quickmediator.nl

Samenwonen als ware gehuwd, veroordeling voor vrouw, moet alimentatie terug betalen aan ex!

Bezint eer ge begint!

Een pijnlijke uitspraak voor mevrouw en haar nieuwe vriend, op je ex zak teren gaat dus niet zomaar!

3De beslissing

De rechtbank:

3.1.bepaalt dat de man met ingang van 1 april 2013 niet meer onderhoudsplichtig is jegens de vrouw;

3.2.veroordeelt de vrouw tot terugbetaling aan de man van de door hem over de periode vanaf 1 april 2013 aan de vrouw betaalde onderhoudsbijdragen, te vermeerderen met de wettelijke rente daarover vanaf 14 dagen na deze beschikking;

3.3.veroordeelt de vrouw tot betaling aan de man van zijn proceskosten bestaande uit een bedrag van € 3.283,90 en € 1.737,00 en het griffierecht van € 274,00 te vermeerderen met de wettelijke rente over alle genoemde bedragen vanaf 14 dagen na deze beschikking;

3.4.verklaart deze uitspraak uitvoerbaar bij voorraad;

3.5.wijst het meer of anders verzochte af.

bron: http://uitspraken.rechtspraak.nl/inziendocument?id=ECLI:NL:RBLIM:2015:11085

Regel uw huwelijkse voorwaarden of gemeenschap van goederen, het kan u een miljoen schelen

Regel uw huwelijkse voorwaarden of gemeenschap van goederen, het kan u een miljoen schelen

Amsterdammer grijpt naast miljoenenprijs van zijn ex

Een pas gescheiden Amsterdammer heeft dikke pech. Hij heeft geen recht op de helft van de Postcode Kanjer van ruim 2 miljoen euro, die zijn ex-vrouw begin dit jaar won.

Foto: Nationale Postcode Loterij

De scheiding werd in juli van dit jaar uitgesproken, en in oktober verwerkt door de burgerlijke stand. In januari had de vrouw de Postcode Kanjer van 2.109.655 euro gewonnen. De man claimde de helft van het geld. Hij wees erop dat hij ruim 30 jaar met de vrouw getrouwd was geweest, en dat zij al zeer lange tijd meespeelden met de Postcode Loterij.

De vrouw wilde de miljoenen echter niet delen. Volgens de winnares was de gemeenschappelijke boedel al eind oktober 2014 officieel vastgesteld. Uit een vonnis dat maandag openbaar werd, blijkt dat de rechter heeft bepaald dat de man kan fluiten naar de helft van de miljoenenprijs. Dit mede omdat de man niets bijdroeg aan de kosten van de vrouw voor haar levensonderhoud.

Ze leefden al 10 jaar niet meer samen als echtpaar en de man woonde al vier jaar met zijn nieuwe, jongere liefde waarvoor hij zijn ex had verlaten.

bron: http://www.telegraaf.nl/binnenland/24924461/__Man_grijpt_naast_miljoenenprijs__.html

Woningnood na scheiding steeds groter probleem

Een echtscheiding is loodzwaar. Als het dan ook onmogelijk is om met je kinderen een sociale huurwoning te vinden, wordt de situatie helemaal nijpend.
En dit komt steeds vaker voor. Na een scheiding krijg je niet langer meer een urgentie-verklaring. En die is noodzakelijk om snel in aanmerking te komen voor een huurwoning. Andrea Westerveldt uit Assen ondervindt nu de consequenties hiervan.

http://www.hartvannederland.nl/algemeen/2015/woningnood-na-scheiding-steeds-groter-probleem/

 

Na ouderschapsplan nu ook mediation verplicht

Na ouderschapsplan nu ook mediation verplicht

De Kinderombudsman heeft een inventarisatie gemaakt van de huidige Nederlandse praktijk rond scheiden. Na het reeds eerder verplichte ouderschapsplan pleit de Kinderombudsman, op basis van het gehoorde, voor verplichte mediation en verplichte scheidingseducatie voor alle scheidende ouders. 

Vroeger signaleren en eerder ingrijpen

Na inventarisatie zijn er wel verbeterpunten te bedenken rondom het scheiden in Nederland. De deskundigen die de Kinderombudsman heeft gesproken zijn het erover eens dat vroeger signaleren, eerder ingrijpen en de regie op één plek houden, de sleutelbegrippen zijn. Ook pleit hij voor een regierol voor de rechter en voor het sneller inschakelen van een bijzondere curator of kindercoach.

Uit onderzoek is gebleken dat het niet de scheiding op zich is die schadelijk is voor kinderen, maar wel een voortdurende strijd, waarbij ouders elkaar beschuldigen, beschimpen en bevechten. Hun kinderen kampen met angst, verdriet, loyaliteitsconflicten en een groot schuldgevoel.

Verplicht melden bij scheidingsmediator

Ouders die willen scheiden melden zich straks verplicht bij een scheidingsmediator of een overlegscheidingscoach. Zij krijgen daar voorlichting over wat een scheiding voor kinderen betekent. Als na één sessie blijkt dat deze ouders samen al tot afspraken zijn gekomen kunnen zij direct (via een gezamenlijke advocaat) een verzoekschrift tot scheiding indienen bij de rechter. Als er na drie sessies nog geen uitzicht is op afspraken, en ouders zich zonder ouderschapsplan bij de rechter melden, neemt de rechter de regie. Hij zet ouders onder druk om alsnog tot afspraken te komen en stelt een bijzondere curator aan.

lees verder op de bron: http://www.singlessite.nl/na-ouderschapsplan-nu-ook-mediation-verplicht/

Arbeidsmediation steeds vaker ingezet door werkgever

Arbeidsmediation steeds vaker ingezet door werkgevers

Het doel van mediation is helder: samen werken aan een oplossing

In iedere organisatie komen ze wel eens voor; conflicten op de werkvloer. Een arbeidsconflict kan gaan tussen werknemer en werkgever of tussen werknemers onderling.

Wat de oorzaak ook is, het is nadelig voor de werksfeer en productiviteit. Daarom dient een conflict zo snel mogelijk, en in een vroeg stadium, opgelost te worden. Veel werkgevers kiezen tegenwoordig voor arbeidsmediation.

Oplossing
Het voordeel van het inzetten van arbeidsmediation is dat de betrokken partijen onderling, onder begeleiding van een mediator, tot een oplossing komen. Dit heeft als grote voordeel dat lange juridische procedures voorkomen kunnen worden. De mediator bemiddelt als een neutrale en onafhankelijke partij tijdens de gesprekken. Zo ontstaat er ruimte voor een oplossing van het conflict.

Mediation in opkomst
René Meijer, oprichter van Mediator-zoeken.nl: “Steeds meer mensen maken gebruik van mediation. In het begin zagen we al een toename bij echtscheidingen, maar het afgelopen jaar zien we ook een enorme stijging in het aantal aanvragen voor arbeidsmediation. Eigenlijk heel logisch want mediation heeft veel voordelen ten opzichte van een juridische procedure. Mediation is een uitstekend middel om conflicten te verhelpen en om tot acceptabele afspraken te komen voor de betrokken partijen.”

De rol van de mediator
Wanneer er een arbeidsconflict is staan de betrokken partijen lijnrecht tegenover elkaar. Vaak is het zo dat de partijen niet meer naar elkaar kunnen en willen luisteren omdat ze overtuigd zijn van hun eigen verhaal. Hierin speelt de mediator een belangrijke rol. De mediator luistert de verhalen van beide partijen aan en begeleidt vervolgens het gesprek. De mediator zorgt tijdens de sessies dat er meer wederzijds begrip ontstaat. Wanneer dit punt is bereikt kan het gewerkt worden naar een oplossing waar beide partijen zich in kunnen vinden.

Samen werken aan een oplossing
Het doel van mediation is helder: samen werken aan een oplossing waar beide partijen zich in kunnen vinden. Het uiteindelijke resultaat en afspraken worden beschreven in een overeenkomst. Zo kunnen beide partijen hierop terugvallen wanneer er een zelfde soort conflict ontstaat. Mocht de uitkomst zijn dat het voor zowel werknemer als werkgever  beter is om uit elkaar te gaan, dan wordt dit beschreven in een vaststellingsovereenkomst. Hierin worden alle afspraken beschreven en vastgelegd.

http://www.briskmagazine.nl/nieuws/3775/arbeidsmediation-steeds-vaker-ingezet-door-werkgevers.html

Relatie mediation, voordat het te laat is!

Relatie mediation

Quickmediator kan ook bemiddelen in relaties.

success flying girl

Wanneer  uw relatie niet meer zo lekker gaat wat u of de ander ervan verwachtte, is het vaak erg moeilijk dat op normale manier met elkaar te bespreken. De inbreng van Quickmediator zal een verhelderend beeld geven op uw relatie.

Relatiegesprekken met een Quickmediator zijn verhelderend en kunnen soms ook zeer direct zijn, maar bieden bovenal nieuwe mogelijkheden, uitdagingen en rust.

Uw Quickmediator onderzoekt met beide partners hoe ze met elkaar omgaan en of ze daarmee lekker in het leven staan. Uw Quickmediator is ervaren en ontdekt waar de relatie niet lekker loopt.

Mensen die elkaar continu verwijten maken, zonder het op te lossen, lopen op een tijdbom. Ze willen scheiden of zoeken hun vertier buiten de deur, zonder verder te denken aan de relatie. Men gaat meer drinken, meer ondernemen met mensen buiten de relatie, waardoor de relatie op den duur op het spel staat. Met behulp van de aanpak van Quickmediator oftewel de relatietherapie c.q. relatiemediation krijgt u weer een verfrissende kijk op uw relatie en de liefde weer laten bloeien als nooit te voren. U kunt leren om beter om te gaan met opmerkingen en daardoor weer respect krijgen voor elkaar. U relatie kan een ommezwaai krijgen waardoor u weer liefde voor elkaar voelt en weer verder kunt zonder verwijten en frustraties. Neem de proef op de som en vraag een eerste gratis gesprek aan bij een quickmediator in uw buurt.

Relatietherapie of relatiemediation kan helpen wanneer er twijfels zijn over wel of niet uit elkaar gaan, een van de partners is vreemdgegaan, u een gevoel van sleur of eenzaamheid ervaart, er te vaak emotionele botsingen zijn of wanneer uw relatie om andere redenen moeizaam verloopt.
U kunt ook voor relatietherapie of -mediation kiezen als periodieke onderhoudsbeurt voor uw relatie.

Quickmediatorheeft vele mediation specialisten in huis, wat het conflict ook is, wij hebben een mediator die samen met u het conflict oplost.

Er is altijd een Quickmediator in uw regio, ook komt de Quickmediator op afspraak bij u langs, eerste gesprek is altijd gratis!

https://quickmediator.nl/mediators

Begin eigen bedrijf: word franchiser! Profiteer van ons bewezen succes!

Begin eigen bedrijf: word franchiser! Profiteer van ons bewezen succes!

Franchise: een uitgelezen kans naar uw succes!

Voorpagina Elsevier 10 oktober 2015

IMG_20151009_142655

 

kernpunten van het onderzoek van Elsevier:

1. kwestie van bestaande succes kopieren

2. teamwork

3. ondersteuning op alle vlakken van ondernemerschap

4. vliegende start

5. lift mee op gouden formule

6. ook een franchisenemer kan de Quote 500 halen, zie verhaal Elsevier, franchisenemer Hans Geveling

7. meer tijd voor de klanten

8. economie trekt sneller aan dan verwacht, nu de tijd om in te stappen als franchisenemer

9. franchisen is een laagdrempelige manier van ondernemen

10. lage investering

11. minder risico

12. je staat er nooit alleen voor!

13. sparren met collega-franchisers en team hoofdkantoor

14. franchiser hoeft zich niet bezig te houden met automatisering, inkoop en marketing

15. franchisenemers presteren beter dan dienstverband

16. franchise is laagdrempelig, maar vraagt wel degelijk creatief en slim ondernemerschap

17. franchisegever heeft zorgplicht

18. kies een formule die bij je past, zie jezelf het werk als mediator doen?

19. wanneer start u?

20. vraag nu de franchisebrochure aan info@quickmediator.nl

Werving en selectie franchisenemers Nederland:

Quickmediator Nederland

Franchisegever Nederland

Wilbert J. Klaver

Franchisegever

Ampérestraat 11 b

1817 DE Alkmaar

085-130 3910

06-206 93 117

nederland@quickmediator.nl

 

 

 

Mediation is beter dan even snel op de gang in de rechtbank schikken!

Mediation is beter en goedkoper! En beter dan even snel op de gang in de rechtbank schikken!

mediation schikking uitspraak

 

Deze tekening geeft heel mooi aan, welke weg u in kunt slaan met uw conflict.

Deze hangt in de rechtbank van Haarlem.

 

 

 

 

 

 

“Bezint, eer u begint!”

U kunt  gaan procederen, advocaten betalen en dan komt u in de rechtszaal. De rechter stelt voor om even te schorsen voor 15 minuten. Uw advocaat en de advocaat van de tegenpartij stemmen beide in.

Wat gaat er gebeuren, denkt u nu?

In 15 minuten moeten u kijken of u er samen uit kunt komen! 15 minuten?! Waar zijn de advocaten dan voor nodig geweest denkt u dan? We moeten de zaak nu even op de gang in 15 minuten beslissen???

Ja, dat gaat u overkomen. Wees wijs, kies voor mediation, dan kunt u samen het conflict oplossen. Onze Quickmediators zijn hiervoor opgeleid. elk conflict is met mediation op te lossen!

 

NIEUWE WET, voor mediators was al bezopen, daarom is deze ook ingetrokken!

NIEUWE WET. Ingeschreven voor 1-1-2016? 

Veel mensen overwegen van alles en maken geen haast in het leven. Er was toch wel een mooie kans, om wel haast te maken. Een wetswijziging was er op komst. Indien je ingeschreven was voor 1-1-2016 kwam je gelijk in het register. Zo was het, de wet is alleen ingetrokken!

http://www.ondernemersplein.nl/wetswijziging/wettelijke-regeling-mediation/

https://www.eerstekamer.nl/wetsvoorstel/33722_initiatiefvoorstel_van_der

Veel belangrijker is marketing, omzet, cashflow en nieuwe klanten! Dat is wat Quickmediator als franchise voor u kan betekenen!

Dus wacht niet langer! 

Vraag nu het informatie pakket aan! info@quickmediator.nl

https://quickmediator.nl/franchise/

De ‘vechtscheiding’ de oorzaak, de gevolgen en het voorkomen!

Op woensdagavond 11-09-2013 kon men een vervolg zien op een eerdere uitzending over ‘vechtscheiding’ in het programma ‘Debat op 2’.

Het geschetste beeld

Duidelijk werd er een beeld geschetst wat BJZ en Raad voor de Kinderbescherming graag willen neerzetten: vechtscheidingen is de schuld van ouders en BJZ en rechters doen er alles aan om ‘in het belang van het kind’ te handelen. Om dat beeld te onderstrepen werden zowel de ex-kinderrechter nu Eerste Kamerlid voor de SP) mw. mr. Quik-Schuit als de ex-voorzitter (nu vice-voorzitter)  van Jeugdzorg Nederland, dhr. Jan Dirk Sprokkenreef in beeld gebracht. Beiden stelden in feite dat een van de ouders zijn kind maar moest ‘vergeten’ en beseffen dat die als ouder niet meer mee zou tellen, zijn kinderen niet te zien krijgt enz.  enz.. Dit zou die ouder moeten doen ‘in het belang van de kinderen’. Dat dit gewoonweg onmenselijk zwaar is en zelfs een dier het niet zou accepteren (probeer maar eens een leeuw zijn of haar jongen af te nemen!)  daar werd volledig overheen gewalst. Ook dient een kind juist te weten dat BEIDE ouders van hem/haar houden en als een ouder afhaakt krijgt vooral een jong kind een geheel negatief beeld over die afwezige ouder.

Ouders kwamen nauwelijks aan het woord en zeker niet de ouders die de rol van BJZ bij het ontstaan van vechtscheidingen wilden illustreren.

Het begin van een ‘vechtscheiding’

U heeft een relatie, werkt aan uw toekomst en u begint aan een gezin met kinderen. De zorg voor de kinderen + werk valt zwaar en een van uw beiden gaat minder werken om de kinderen meer zorg te kunnen geven.

Helaas treden er problemen op. Een van u, meestal de vrouw, begint een echtscheiding. Op advies van het Bureau voor Rechtshulp (let wel: dit stond in een folder van BvRh Midden-Limburg in de jaren 90!) neemt moeder haar kinderen mee, vertrekt en zoekt een advocaat. De vrouw vlucht (soms) met kinderen naar een onbekend en soms door de overheid gesubsidieerd verblijf. Na een week of 4 komt de eerste rechtszitting.

De Rechter

De zitting gaat meestal over ‘voorlopige voorzieningen’ met de ‘voorlopige’ toewijzing van de kinderen.  De kinderen worden in 94 % van de zaken toegewezen aan de moeder, ‘omdat moeder de meeste zorg heeft gegeven’.  Deze bewering wordt zonder enig onderzoek gedaan, de bewering van de (advocaat van)  moeder is gewoonweg genoeg. De (vaak ex-zorg) vader wordt afgescheept met een omgang van 1 weekend per 3 weken of minder, tevens presteren rechters en Raad het om de vader zwart af te schilderen door te stellen: ‘vader is het niet eens met de zorg door moeder’ of iets dergelijks vader-vernederends. Het argument voor een zeer karige omgangsregeling met vader is meestal ‘omdat de kinderen nu zo ver weg wonen’.  Het feit dat moeder de kinderen heeft weggerukt uit de vertrouwde omgeving en weg van school, vrienden enz enz.   wordt gewoonweg overheen gewalst. Protesteert vader hier tegen dan komt er soms een ‘onderzoek door de Raad voor de Kinderbescherming’ en enige maanden later nog een rechtszitting.

Rechtszitting 2

Het raadsrapport is meestal een bevestiging van al hetgeen (de advocaat van)  moeder heeft ingebracht. Dit zonder enige waarheidsvinding. Als de kinderen weggerukt zijn uit hun vertrouwde omgeving, dan wordt dit door de Raad goed gepraat met ‘de kinderen zijn nu gewend aan hun nieuwe omgeving en hebben hun rust gevonden.  Het is niet in het belang van de kinderen om verandering te brengen in de hervonden veiligheid.’ De kinderen komen écht niet meer terug naar de omgeving van vader waar ze weg gehaald zijn. Vader krijgt vaak een nog mindere omgang met zijn kinderen dan dat ene weekend per 3 weken, ‘omdat ouders in felle strijd verwikkeld zijn’ stelt de Raad dan.  Ook wordt meestal in een adem geadviseerd om moeder het alleenhoofdig gezag te geven ‘omdat ouders niet op een lijn zitten’ en ‘omwille van het feit dat ouders zo ver uit elkaar wonen’ en andere verzonnen argumenten om kinderen te ontvaderen.

De rechtszittingen voorbij….

Dan gaat het er nog voor ouders om de door de Raad en Rechter vastgestelde omgangsregeling na te komen. Op deze uitvoering is geen enkel toezicht. Binnen één jaar tijd komt er dan ook een einde aan het contact met hun vader: ca. 30.000 kinderen zijn jaarlijks betrokken bij scheidingen, 12.000 van hen zien na 1 jaar hun vader geheel niet meer. (getallen: CBS)

Terug naar de rechter

Vaders die het er niet mee eens zijn dat hun kind in feite als wapen gebruikt wordt gaan soms opnieuw naar rechters om hun omgangsrecht te handhaven. De rechter constateert: ‘er is strijd tussen de ouders’  en adviseert daarom een Onder Toezicht Stelling (OTS). BJZ wordt ingeschakeld en er komt een ‘gezinsvoogd’. Ook ziet men vaak dat indien moeder de omgangsregeling keer op keer neerlegt en daarmee rechterlijke beslissingen naast haar neerlegt, dat dit niet bestraft wordt maar gewoonweg beloond met de standaardzin: ‘omgang tussen vader en kinderen roept spanningen op bij het gezin van moeder en is hierdoor dan ook niet in het belang van de kinderen’…  Zo wordt ook weigering van een ex-partner om tot een ‘ouderschapsplan’ te komen, beloond met ‘einde alle omgang vader-kinderen + het ‘alleenhoofdig ouderlijk gezag’… een kwestie van volhouden dus voor kwaadwillende moeders.

BJZ

          

 

De gezinsvoogd, aangesteld in verband met de omgangsperikelen en om de omgang vader-kind te waarborgen, gaat aan het werk.  U wordt gevraagd om een formulier te ondertekenen (meestal laat men u een handtekening zetten op een blanco papier en men voegt die handtekening toe aan allerlei brieven) om informatie op te vragen bij medici, school, consultatiebureau en overal waar u maar een dossier kan hebben. Er komt, officieel binnen 6 weken,  een ‘Plan van Aanpak’ waarbij u allerlei zorgen vindt die niemand ooit gezien heeft en vooral het gegeven dat de kinderen ‘klem zitten’ en de omgang met vader ‘begeleid’ moet worden. De OTS blijkt alleen vader te betreffen en niet de kinderen of moeder. De ‘omgang’ met vader wordt terug gebracht tot 1 uur per  3 weken (of minder), onder stringent toezicht….Vader wordt tot wanhoop gedreven met zijn eigen kinderen als wapen. Van enig contact tussen verdere familie van vaders kant is al helemaal geen sprake.

Het kan nog erger, ook kan een uit huis plaatsing volgen wegens de ‘strijd der ouders’ en het gevolg dat beide ouders 1 uur per maand en soms zelfs 1 uur per 3 maanden te zien krijgen omwille van de ‘hechting aan het pleeggezin’.

Tot zo ver dit, veelvuldig voorkomend, praktijkvoorbeeld.

Wat er mis ging

Vele vragen zullen opkomen.  Hierbij ook een paar antwoorden en suggesties om zaken beter te regelen.

– Waarom wordt er totaal niet uitgegaan van het eenvoudige gegeven en ‘belang van het kind’, dat een kind gewoonweg TWEE OUDERS heeft en het kind absoluut niet wil scheiden van zijn ouders?

–  Waarom werden beide ouders ongelijk behandeld? Wat de moeder zegt is in de regel waar, zelfs bij klachtencommissies van de RvdK wordt gesteld: ‘moeder heeft de meest relevante informatie over het kind, daarom hebben wij moeder gevraagd’ en moeders liegen dan ook nooit… Wat vaders zeggen doet er niet toe, en waag het zeker niet om als vader iets negatiefs over moeder te zeggen! (En zélf doet de RvdK NIET aan ‘waarheidsvinding’!)

– Waarom doen rechters geheel niet aan waarheidsvinding?

– Zien rechters niet dat door toewijzing van kinderen aan één ouder, dat die ouder het kind gewoonweg als wapen tegen de andere ouder kan gaan gebruiken en gaan marchanderen met het contact vader-kind alsof het kind bij de ‘boedelscheiding’ hoort!

– Lezen rechters geen wetenschappelijke literatuur? Ik doel hier op de vele onderzoeken die uitwijzen dat kinderen die bij vaders opgroeien het juist BETER vergaat: minder ‘ziekten’ als ADHD (een volledig verzonnen ziekte, zie hier een artikel over Leon Eisenberg, de bedenker van ADHD: hij bekende dat het een volledig verzinsel was!), minder armoede bij vaders en uiteindelijk ook betere schoolopleiding.

Toen die onderzoeken in de media kwamen werden die afgedaan met ‘ja, dat komt omdat die vaders die wel willen zorgen het extra goed willen doen’ en ‘dat er maar weinig vaders zijn die willen zorgen’, alsof die ca. 10.000 vaders die er jaarlijks bijkomen die hun kinderen geheel niet meer te zien krijgen NIET WILLEN zorgen….

Wetgeving

Het is, ondanks de inzet van vele stichtingen en verenigingen als ‘St. Dwaze vaders’, ‘St. Vaders voor Vaders’, ‘St. Kind en omgang’, ‘SOS-papa’, ‘St. Minderjarigen Noord-Nederland’, ‘St. KOG’  en vele anderen nimmer gelukt de wetgever regels te laten maken waarbij het contact van een kind met beide ouders gegarandeerd bleef. Ik heb een voorstel, waarbij enige al jaren gangbare uitgangspunten omgedraaid worden: in plaats van één ouder te belonen voor het dwarsbomen van omgangsregelingen tussen kind en ouder (hetgeen al jaren gebeurt: de beloning is ‘ontzetting gezag van andere ouder’, ‘einde omgangsregeling met vader’, moeder kan haar eigen gang gaan + de alimentatie blijft binnen komen….), de ouder die een dergelijk gedrag vertoont bestraffen door ultiem voor deze ouder het gezag te ontnemen!

Uitgaande van het gegeven dat ieder kind TWEE ouders heeft en beide ouders gewoonweg, in het belang van hun kind(eren)  moeten zorgen en de zorg ook inkomen betreft, zou het redelijk zijn om alle taken te verdelen: de ‘geld zorg’ en de ‘dagelijkse zorg’. Hiervoor lijken mij a. een mentaliteitsverandering noodzakelijk en b. een wetswijziging.

Ik doe het volgende voorstel:

Draai de zaak om en ga uit van een ZORGPLICHT voor BEIDE OUDERS (kinderen heb je toch samen? Een kind vraagt toch niet om uiteengaan van zijn ouders, maar heeft behoefte aan beiden?) en maak een kleine wetswijziging:

Voor het Burgerlijk Wetboek:

‘Bij geboorte van een kind krijgen beide biologische ouders van rechtswege het ouderlijk gezag en de plicht tot verzorging van het kind, waarbij iedere ouder voor 50% van de tijd deze op zich neemt, ongeacht de status van de relatie tussen de ouders.’

Voor het Wetboek van Strafrecht:

‘Bij onttrekking van een kind aan de zorgtaak van een ouder staat een straf van (strafmaat) en ontzetting van het ouderlijk gezag’.

Uiteraard dient de strafbaarheid van de valse geboorteakte met ‘vader onbekend’ gehandhaafd te worden! Menig moeder vult vaak klakkeloos in ‘vader onbekend’ en de gemeenteambtenaar maakt valse akte op…ongestraft tot op heden! Het is naar onze mening niet in het belang van een kind dat het van de status van de relatie tussen ouders afhangt in hoeverre dat kind zijn ouders en hun familie mag kennen.

Over een en ander schreef ik een klein stukje, dat meteen ook een eind zou maken aan iedere alimentatiestrijd!

Bovenstaande maakt aan alle gemarchandeer over kinderen een einde: je zal wel uitkijken als ouder als je wangedrag bestraft zou worden met het alleenhoofdig gezag voor de andere ouder!

Het belang van het kind? BEIDE OUDERS!

Zonder helderziend te zijn voorspel ik dat deze wetswijziging of er een van overeenkomstige inhoud, er nooit zal komen om meerdere redenen:

–         Hoeveel geld wordt er verdiend door advocaten, rechters enz.  wegens al die procedures om omgangsregeling/ hoofdverblijf en alimentatie.

–         Vrouwen zullen wel altijd alimentatie blijven eisen.

–         Hoeveel werkgelegenheid is het voor BJZ-medewerkers, pleegzorgwerkers enz.  zo lang men maar door kan gaan met UHP wegens ‘strijd der ouders’?

–         Hoeveel psychiaters, psychologen, leerkrachten speciaal onderwijs hebben nu niet een goede inkomen dank zij de ‘schade door vechtscheiding’ en de daardoor beschadigde kinderen?

–         Er zullen altijd wel bezwaren opgeworpen worden voor de regel dat ouders omwille van hun kinderen binnen redelijke afstand van elkaar moeten blijven wonen na uiteengaan: men kan immers niet iedere paar dagen een kind wegrukken en een kind zou dan nergens vaste vrienden / verenigingen enz. kunnen hebben als ouders meer dan bijvoorbeeld 10 km uit elkaar gaan wonen. Ouders kiezen, zo leert de praktijk, eerder voor een eigen ‘nieuw leven’ vaak afhankelijk van nieuwe relaties. Merkwaardig is dat, toevallig ook op 11-9-2013 een discussiedag was over kinderen in echtscheiding waar kinderen aan het woord kwamen en wat was het meest gehoorde, aldus het jeugdjournaal: ‘ouders in de buurt van elkaar blijven wonen, anders voel jij je als kind nergens thuis….’!

De rol van BJZ

Komt BJZ in beeld bij een ‘vechtscheiding’ dan volgt gewoonweg een aaneenschakeling van gewoonweg amateurisme en uitermate ondeskundig handelen. Voor ik weer allerlei klachten krijg zal ik mij motiveren.

Een ieder weet dat een kind van nature loyaal is aan beide ouders en met beiden een band wil hebben. Dit is bij een ieder bekend, behalve bij de BJZ en RvdK-medewerkers: die zien nog altijd het liefst een der ouders, meestal de vader, volledig uit het leven van kinderen verdwijnen.  Zo is mij een indicatiebesluit bekend uit ca. 1999 van (nu)BJZ- Gelderland over kinderen van toen 15 en 16 jaar met daarin de enige doelstelling van de OTS: ‘Vader uit de geest van de kinderen halen’. Middelen daartoe zijn onder andere moeder valse aangiften tegen vader laten doen en die samen met de gezinsvoogd aan kinderen laten lezen en dan vader bestempelen als ‘crimineel’.  Uiteraard zijn die aangiften zelfs direct geseponeerd, maar dat is nooit aan de kinderen verteld. De (ex-zorg)vader (moeder werkte en reisde de hele wereld rond, vader zorgde 8 jaar volledig voor zijn kinderen) heeft zijn kinderen dan ook al 14 jaar niet meer gezien…..

Het is juist van het grootste belang dat ouders na uiteengaan van hun relatie elkaar als ouder blijven respecteren en hun persoonlijke verschillen buiten hun kinderen laten.

Professioneel:

– Uitgaan van de wetenschap en er alles aan doen om de band met beide ouders te behouden.

– Ouders leren om hun rol elkaar als ouders te blijven respecteren, desnoods door het aanbieden van ouder-na-scheiding cursusen en dergelijke. Hierbij uitgaande van de wetenschap zoals in het proefschrift van dr. J.H.C.  van Schooten ( nov. 1995 /schreef een handelseditie van zijn proefschrift met een ‘handleiding ouderschap na scheiding’)  en het proefschrift van mw. dr. J. Doornenbal  ‘Ouderschap als onderneming’ (16-02-1996).

– Het risico op een  ouder-verstotingssyndroom’ (PAS) bij het depriveren van het contact ouder-kind en ondertussen een kind hersenspoelen dan wel op subtiele wijze (‘over vader wordt niet gesproken’… kind krijgt het beeld dat vader DUS slecht is!) laten weten dat vader in feite niet bestaat of dat je daar beter weg kan blijven, is bij BJZ /RvdK volledig onbekend, ondanks alle publicaties van o.a. prof. R. Gardner.

Gezien het gemiddeld handelen van zowel BJZ als RvdK lijkt het alsof alle wetenschap omtrent kinderen bij BJZ onbekend is.

Amateuristisch:

– De gemakkelijkste weg kiezen en hetzij de omgang met een der ouders te verbieden dan wel het kind beide ouders ontnemen door UHP en dan beide ouders een ‘begeleide omgangsregeling’ van bijvoorbeeld 1 uur per maand onder toezicht.  Waarom dit gewoonweg amateuristisch en zelfs kind beschadigend is: het kind krijgt het beeld van ‘mijn ouders zijn slecht’ en ‘er moet altijd iemand bij mijn ouders zijn, omdat die gevaarlijk voor mij zijn’.  Het kind wordt bovendien ieder normaal gezinsleven of omgang met zowel ouders als de opa’s en oma’s en verdere familie ontnomen.

– Bij conflicten tussen ouders kinderen UHP en dan bewust kinderen vervreemden van ouders middels op adoptie gerichte pleegouders. Hierbij vooral de eerste weken ieder contact met de echte ouders verbieden, zodat het kind ‘hecht aan het pleeggezin .  Dit is bovendien volledig in strijd met de wettelijke opdracht van BJZ in art. BW 1:257 (alles doen om de zorgen weg te nemen die tot de maatregel hebben geleid… het gezin zo snel mogelijk herstellen…)

– Bij de ‘begeleide bezoeken’ van kinderen zorgen sommige BJZ er voor dat ouders het eerst moeten weg gaan: zo krijgen kinderen in ieder geval het idee dat hun ouders hun niet meer willen hebben, want: ‘de ouders gaan toch weg?

– BJZ steunen het gedrag van pleegouders door cadeautjes van ouders te verbieden, alles want van ouders komt wordt weggegooid en vooral geen foto’s van de echte ouders… zo kunnen pleegkinderen ingepeperd met: ‘alles wat van mijn ouders komt is slecht’…’

– Als ouders niet correct met elkaar omgaan een der ouders gewoonweg steunen in het moddergooien en de andere ouder buiten spel zetten.

– Het kind inzetten als wapen van een der ouders door het kind als speelbal te laten gebruiken.

Het is toch jammer dat dhr. Sprokkereef niet een werkelijk beeld gaf over hoe BJZ handelt in ‘vechtscheidingen’: als er nog geen gevecht is, zal BJZ wel zorgen dat het er komt, dit in samenwerking met rechters…

Financiën

BJZ krijgt en forse subsidie voor OTS (ca. 7600 €/kind/jaar voor OTS, nog wat meer voor UHP), pleegzorg krijgt minstens 4000 €/jaar voor de ‘pleegzorg-begeleiding’, pleeggezinnen krijgen ca. 600 €/kind/maand voor de verzorgingskosten, als een kind ‘in huis geplaatst’ wordt in een ‘gezinshuis’ is dat 36000 € per kind per jaar.

Als BJZ ‘professioneel’ zou werken zoals hier boven omschreven, krijgt BJZ daar NIETS voor: ouder-cursusen niets, ouder-begeleiding en al helemaal niets voor een ‘mediation’ om ouders te leren elkaar te respecteren in hun rol als ouder na scheiding….

Hier komt de vraag op: zou het geldelijk belang voor de jeugdzorg-industrie prevaleren boven het welzijn voor kinderen en een gelukkig gezinsleven? Merkwaardig is dat pleegouders alle mogelijke vormen van begeleiding krijgen om kinderen in een pleeggezin te laten ‘ingroeien’ en ouders na UHP geen enkele hulp krijgen om hun kinderen weer thuis te krijgen, dit in tegenstelling tot de wettelijke verplichting voor BJZ in art. BW 1:257 (zie het stukje ‘meer bezuinigen‘  waar het hele artikel is besproken!).

En de echte ouders?  Die moeten maar accepteren en leren ‘ouder op afstand’ te zijn, hetgeen zeggen wil, dat je het normaal moet vinden dat jij je kinderen gewoonweg kwijt bent en de kinderen worden uitgeleverd aan het misbruik en mishandeling die er binnen ‘jeugdzorg’ plaatsvindt.  Zie dit artikel + het rapport Samson, waar de ergste zaken uit weggelaten zijn, ‘omdat anders BJZ er zo slecht van af zou komen’!

O ja, en als er een ouder tot een fatale wanhoopsdaad komt door gewoonweg het ontnemen van zijn kinderen door jeugdzorg/rechters, dan zal BJZ in de pers verklaren dat zij geen mededelingen doen en vooral het beeld willen laten doorkomen in de pers dat de ouders ‘psychisch gestoord’ zijn…. Iedere ouder die zijn kind ooit als wapen tegen zich heeft gehad en jaren zijn kind(eren) niet gezien heeft ‘dank jeugdzorg/rechters’, weet hoe dat gemis ouders SLOOPT, in alle opzichten: psychisch, maatschappelijk , financieel en bovenal als ouder voor je kind(eren)…

(O ja: vaders moeten wel blijven BETALEN, ondanks alle emancipatie!)

Gezien de beperktheid van deze blog stop ik hier even, maar hoop hiermede bijgedragen te hebben tot het ‘Debat over Vechtscheiding’. Er komt o.a. een vervolg in een Zembla rapportage over enkele weken.


Ceterum censeo BJZ esse delendam (naar Cato Maior)

Nico Mul

meldpuntjeugdzorg@gmail.com

Aantal vechtscheidingen explosief gestegen!, wees niet hardleers, wij zijn mediators, geen lijkenpikkers

Aantal vechtscheidingen explosief gestegen

vechtscheiding-1Vrijdag is het De Dag van de Scheiding en in de aanloop daar naar toe, natuurlijk veel aandacht voor dit onderwerp.

Niet voor niets is begin september uitgekozen voor deze dag, want samen met begin januari vormt die eenechtscheidingspiek.

De hoeveelheid echtscheidingen die vechtscheidingen worden, zijn de afgelopen paar jaar dan ook explosief toegenomen.

Dat is goed nieuws voor advocaten en mediators, maar bijzonder slecht nieuws voor de mensen die in een relatiebreuk zitten en niet in de laatste plaats voor hun kinderen…..

Zo blijkt uit onderzoek van Tns Nipo in opdracht van de Vereniging Familierecht Advocaten en Scheidingsmediation (Vfas) onder ruim 1000 advocaat-/-scheidingsmediators.

In de afgelopen 2 jaar was 1 op de 5 scheidingen een zogenoemde vechtscheiding. In vergelijking met cijfers van de Kinderombudsman uit 2013 is dat een stijging van 10% naar 20%.

Vfas en de Kinderombudsman willen daarom dat scheidende ouders eerst verplicht naar een deskundige scheidingsmediator gaan. Met de hulp van die mediator gaan de ex-partners vervolgens op zoek naar oplossingen waar beide partijen tevreden mee zijn. Hierdoor wordt gezamenlijk het conflict opgelost in plaats van een opgelegde oplossing door een rechter.

Als mediation geen goede oplossing blijkt te zijn, en de partijen alsnog een advocaat inschakelen, lukt het volgens de respondenten in 64 procent van de gevallen alsnog om samen afspraken te maken.

Ook een 4-gesprek, met beide partners en hun advocaten, heeft veel effect, 9 op de 10 familierechtadvocaten zegt dat zo’n gesprek belangrijk is in het voorkomen van een vechtscheiding. Een gespecialiseerde advocaat kan volgens 4 op de 10 een vechtscheiding voorkomen.

bron: http://relatie.blog.nl/scheiden-lijden/2015/09/09/aantal-vechtscheidingen-explosief-gestegen

Vakantie voorbij, echtscheiding, depressies, zelfmoorden, Ariane Spier, Joost Zwagerman

Vakantie voorbij, echtscheiding, depressies, zelfmoorden, Ariane Spier, Joost Zwagerman

 

Na vakanties komt er altijd een stortvloed voorbij aan echtscheidingen. Hoe komt dat? Het hele jaar leven veel mensen vaak langs elkaar heen, tijdens de vakantie zijn ze 3 weken bij elkaar en met elkaar. Dan komen ze er uiteindelijk achter dat ze eigenlijk helemaal niet gelukkig zijn met elkaar. Dat is één van de oorzaken van een echtscheiding na de zomervakantie.

Caucasian couple arguing on sofa

Caucasian couple arguing on sofa

 

 

 

 

 

 

Echtscheiding

Men komt er achter dat ze eigenlijk zo niet gelukkig zijn en willen scheiden. Wanneer het stel het niet met elkaar eens is, dat is in 9 van de 10 gevallen zo, dan is de echtscheiding een enorm gevecht. Van beide echtgenoten komen de zgn. adviseurs allemaal om de hoek kijken en die gaan wel even vertellen waar ze allemaal recht op hebben. Dramatische verhalen hebben wij voorbij zien komen! In de meeste gevallen zijn hierin ook de kinderen de speelbal. En daar zitten ze dan in de rechtbank met beide hun eigen advocaat die wel even vertellen wat de rechten en plichten zijn. Na jaren van procederen komt er uiteindelijk een vonnis, één van de partners krijgt dan altijd een enorme dreun te verwerken betreffende de uitspraak. Dit zijn veelal donkere periodes waarin veel mensen geen uitweg meer zien en hun leven zelfs beeindigen. In de meest dramatische gevallen worden de kinderen vermoord, uit wraak voor de ander. “Ik krijg ze niet meer te zien, dan jij ook niet!”

 

Veel mensen draaien na zo’n echtscheiding helemaal door, en zien geen uitweg meer, de hele wereld is tegen hun en ze zijn alles kwijt, er is niets meer, er is alleen maar leegte. Hier een aantal voorbeelden van dramatische moorden na een echtscheiding:

 

Vermoord zijn kinderen, zijn vrouw en pleegt zelfmoord omdat hij de echtscheiding niet kon verwerken:

http://www.vrouwblog.nl/man-vermoord-ex-vrouw-en-dochtertjes-na-echtscheiding/1218/
Vermoord zijn ex, omdat ie financieel werd uitgekleed:

http://www.elsevier.nl/Nederland/nieuws/2014/1/Wat-dreef-ex-man-Claudia-Oskam-tot-gruwelijke-moord-1443682W/

 

Vader vermoord zijn 2 zoons en pleegt zelfmoord na slepende omgangsregeling

http://www.nrc.nl/nieuws/2013/05/19/reconstructie-nrc-veiligheid-ruben-en-julian-al-vier-jaar-in-het-geding/
Vader schiet zoon en dochter dood en pleegt zelfmoord, na vechtscheiding

http://www.ad.nl/ad/nl/1012/Nederland/article/detail/3898871/2015/03/12/Vader-schoot-gezin-dood-bij-familiedrama-in-Etten-leur.dhtml
Vader vermoord zijn 3 zoons en pleegt zelfmoord na vechtscheidingen

http://www.telegraaf.nl/binnenland/21875751/__Familiedrama_in_Schoonloo__.html
Depressies en echtscheiding

Veelal ontstaan er depressies, ontstaan door de uitzichtloosheid, onbegrip en geen toekomstbeeld, de hoop is weg. Er is leegte bij de depressief. Depressies worden vaak niet begrepen door veel mensen. Hier een goede uitleg wat een depressie is:

 

http://hyperboleandahalf.blogspot.nl/2013/05/depression-part-two.html

 
Deze week werden we ook weer opgeschrikt door zelfmoorden van 2 bekende Nederlanders:

Arianne Spier, gescheiden, relatie gestrand, depressies

http://www.telegraaf.nl/prive/24466784/__Wanhoopsdaad_van_Ariane__.html

 

Joost Zwagerman, gescheiden, “na zijn scheiding kampte hij met depressies…”

 http://www.volkskrant.nl/binnenland/joost-zwagerman-maakt-einde-aan-zijn-leven~a4138283/

 

Beiden waren ook verwikkeld in echtscheidingen, de echte oorzaak weten veel niet. Maar één en ander heeft toch met elkaar te maken. Men verlaat elkaar, gezinnen worden uit elkaar getrokken, discussies ontstaan over de meest eenvoudige zaken, men voelt zich belabberd en depressief, veelal veroorzaakt door jarenlange strijd.

Voorkom bij een echtscheiding strijd, zie het samen eerst rustig te bespreken, lukt dit niet samen. Neem dan een mediator in de hand, die kan u begeleiden naar een vredige oplossing te voorkoming van strijd en een dramatische afloop. Samen lossen we het op.

 

 

 

“Goede hulp had me depressie en scheiding kunnen besparen”

Goedele Devroy: “Goede hulp had me depressie en scheiding kunnen besparen”

Door redactie
7/09/15 – 15u53  Bron: De Standaard Weekblad
© Photonews.

Goedele Devroy (47) gaat deze week opnieuw als Wetstraatjournaliste aan de slag voor ‘Het Journaal’. Devroy was enkele maanden buiten strijd na een zware burn-out en praat nu openhartig over de reden van die helse periode.

In De Standaard Weekblad vertelt Devroy dat haar burn-out er niet enkel kwam door haar drukke job, maar ook door de zorg voor haar zwaar gehandicapte 17-jarige zoon. De eerste tekenen begonnen twee jaar geleden al. “Ik was altijd moe, ook als ik tien uur geslapen had. Plots kreeg ik tinnitus, een hoge pieptoon, in beide oren. Slapen ging niet meer, ik werd gek van het gepiep.” Na vijf infusen cortisonen en geen beterschap, werd duidelijk dat de tinnitus door de stress van de combinatie van haar job als Wetstraatjournalist en de zorg voor haar zwaar gehandicapte zoon kwam.

“Erger dan Down”
Tijdens de zwangerschap en ook na de geboorte van Quinten waren alle tests goed, maar dat veranderde snel. “Quinten kon niet eten, verloor gewicht, ontwikkelde zich niet, zijn nek was slap en hij huilde continu. Niet gewoon huilen, maar gillen, schreeuwen. Hij had pijn. Pas vijf maanden later, na een volledig DNA-onderzoek, was er een diagnose: een chromosomale afwijking die uniek is. Een klein stukje van chromosoom 11 heeft Quinten drie keer. Er is bij mijn weten, geen enkel ander kind als hij. ‘Is het iets als Down’, vroeg ik de arts. ‘Nee, neen. Dit is veel erger. Down is niets mevrouw”, vertelde die.”

Gebrek aan hulp
De journaliste nam negen maanden rust, maar fulltime werken zit er nog niet in omdat haar lichaam nog niet mee wil. Devroy is nog steeds erg moe en moet het rustig aan doen. Ze kaart meteen ook het gebrek aan hulp aan. “We kregen geen psychologische begeleiding, geen bijstand in de zoektocht naar de juiste zorg. Je hebt hulp nodig als je zulk nieuws krijgt, in de eerste plaats om die vreselijke klap te verwerken. Met de diagnose begint het pas. Goede hulp had mij in de jaren die volgden misschien een depressie en een echtscheiding bespaard.”

Altijd bedelen
De lange wachtlijsten en het opvangtekort zijn erg zwaar voor Devroy en heel wat mensen die zich in dezelfde situatie als de journaliste bevinden. “Het is overduidelijk dat de beperkingen van Quinten nooit zullen veranderen, en toch moet ik elk jaar weer naar dokters voor bewijzen, attesten, multidisciplinaire verslagen. Wij hebben beslist niet langer op de overheid te wachten. Quinten wordt almaar groter, en de zorg voor hem steeds zwaarder.” Devroy is daarom samen met een groep ouders begonnen aan de bouw van een huis voor hun kinderen waar de zorg meer dan gewoon aanvaardbaar is en waar genoeg personeel is om meer te doen dan hen gewoon in leven te houden. “De bouw is begonnen, maar of het project slaagt, hangt af van het budget dat we in de toekomst van de overheid voor onze kinderen zullen krijgen. En zelfs als dat meevalt: het zal nooit voldoende zijn voor alle extra’s. Voor kinesisten, individuele therapie, personeel dat met de kinderen gaat wandelen of zwemmen. We zullen sowieso vrijwilligers nodig hebben, en giften, veel giften. Wie een gehandicapt kind heeft, moet bedelen, altijd en overal.”

bron: http://www.hln.be/hln/nl/944/Celebrities/article/detail/2447791/2015/09/07/Goedele-Devroy-Goede-hulp-had-me-depressie-en-scheiding-kunnen-besparen.dhtml

 

Trouwen en of scheiden weet waar je aan begint!

Weet waar je aan begint

Weet waar je aan begint (PDF)

Wie huwelijkse voorwaarden verlangt, wordt nog altijd een beetje scheef aangekeken. Maar een huwelijk dat goed is uitonderhandeld vóór de gang naar het stadhuis heeft een betere kans van slagen, zo stelt een groep pionierende juristen.

 

Mediation voordat je gaat trouwen of samenwonen? Het lijkt wel de omgekeerde wereld. Onderhandelen over de (financiële) gevolgen van een relatiebreuk nog voordat het jawoord is uitgesproken, gaat de meeste Nederlanders te ver. Driekwart van de stellen kiest daarom voor de standaardoptie gemeenschap van goederen, waarin alles — maar dan ook álles, inclusief studie- en andere schulden daterend uit de voor­huwelijkse periode, erfenissen en schenkingen — wordt gedeeld.

Huwelijkse voorwaarden lijken nog altijd voorbehouden aan een handjevol ondernemers en degenen die al een huwelijk hebben zien stranden — een op de drie verbintenissen. Geen wonder dat er inmiddels een wetsvoorstel ligt dat de gemeenschap moet beperken tot wat er daadwerkelijk door de partners tijdens het huwelijk wordt opgebouwd, exclusief giften en erfenissen.

Maar ook dat biedt geen oplossing voor het feit dat aanstaande huwelijkspartners vaak niet goed voor ogen hebben waar zij voor kiezen en wat hun te wachten staat, mocht het mislopen. ‘Wanneer je trouwt, zeg je “ja” tegen een heleboel regels die misschien niet je eigen regels zijn en die je niet kent’, zegt Denise Kentie, advocaat en (scheidings)mediator. ‘Echtelieden lopen het risico terecht te komen in een scenario dat ze niet willen. Terwijl het recht heel flexibel is en voldoende ruimte biedt. Er is bijna geen bindend recht in Nederland.’

Negatieve associaties

Kentie is bestuurslid van de Stichting Prenups (www.prenups.nl) die ijvert voor de totstandkoming van huwelijkse voorwaarden en samenlevingscontracten via mediationtechnieken. De kerntaak is om de negatieve associaties die kleven aan het opstellen van huwelijkse voorwaarden om te zetten in een breed gedeeld besef dat een huwelijkscontract juist kan dienen om de basis te leggen voor een duurzame relatie.

‘De vrouw zei letterlijk: “Als jij mij ooit verlaat, word ik een bitch”. Daarom moeten we nu regelen dat wij altijd gezamenlijk de zorg voor de kinderen dragen’

Denise Kentie, advocaat en mediator

‘Toen de man zei dat hij dat vreemd vond en onromantisch, maakte zij woedend meteen een eind aan het gesprek’

Fred Schonewille, legal family mediator

‘De eerlijkheid schuurt. Het kan best kwetsend zijn, hoe je qua geld tegenover elkaar staat’

Julia Veldkamp, advocaat en mediator

‘De naam Prenups is afgeleid van het Engelse “prenuptial agreement”, legt vicevoorzitter van de stichting Fred Schonewille uit. Hij is ‘legal family mediator’ te Amsterdam. ‘Het klinkt vriendelijker dan “huwelijkse voorwaarden” en wat wij doen gaat ook veel verder. Het gaat niet om voorwaarden, maar om een heus contract dat de partners in goed overleg overeen zijn gekomen. Nu worden huwelijkse voorwaarden veelal gezien als een soort verzekerings­polis voor als het misgaat. Als huwelijksmediators vragen wij mensen om niet alleen na te denken over hoe de boedel moet worden verdeeld in het geval van een breuk, maar ook over hoe zij hun relatie vorm willen geven. Wat moet er bijvoorbeeld gebeuren als er kinderen komen? Gaat een van de partners minder werken of juist allebei? Hoe ver willen de aanstaande partners gaan in het ondersteunen van elkaars loopbaan? En wat zou er dan tegenover moeten staan? Op voorhand stilstaan bij dergelijke kwesties kan juist relatiebestendigend werken.’

Vooralsnog loopt het echter nog geen storm bij de pioniers van prenups. Julia Veldkamp kan zich daar wel iets bij voorstellen. Naar eigen zeggen is zij een ‘doorgewinterde echtscheidingsadvocate’ die gefascineerd is geraakt door wat er allemaal onuitgesproken blijft bij het aangaan van een huwelijk en de weerzin bij mensen om het huwelijk als een juridisch contract te zien. ‘Het idee van het huwelijk als een contract druist kennelijk in tegen ons waardensysteem’, zegt zij. ‘Het staat haaks op onze gevoelens en wat wij willen uitdrukken door te trouwen. En daardoor worden dingen vaak niet benoemd die later een grote rol kunnen gaan spelen.’

Sprookje

Vaak gaat de notaris daar onbewust in mee, constateert Veldkamp. ‘Soms lijkt er bijna een pact om het sprookje niet te verstoren.’ Volgens Kentie komt dit doordat notarissen veelal de juridische opties als uitgangspunt nemen in plaats van het persoonlijk verhaal. ‘Als belangenbehartiger bij een scheiding zie je dan dat zelfs bij huwelijkse voorwaarden de gemaakte afspraken voor meerdere uitleg vatbaar zijn, met alle gevolgen van dien voor het in goede harmonie afwikkelen van de wederzijdse verplichtingen.’

Maar, benadrukken de twee, dat geldt niet voor alle notarissen. Zo maakt notaris Hélène van den Boom ook deel uit van het stichtingsbestuur. Ook zij is voorstander van een uitgebreide uiteenzetting van wat de aanstaanden echt willen en wat zij van elkaar verwachten.

Aan de mediator de taak om het verhaal centraal te stellen. ‘De mediator luistert aandachtig, stelt vragen, maakt concreet wat vaag is en legt de verschillende opties voor’, zegt Louis Zonnenberg, advocaat, rechter, docent en tevens voorzitter van de Stichting Prenups. ‘Daarbij geeft hij geen adviezen, maar hij verduidelijkt en reikt inhoud aan, waardoor de partners goed geïnformeerd kunnen kiezen.’

Een mediator snapt hoe lastig het is om sommige onderwerpen bespreekbaar te maken. Voor wie op het punt staat om te trouwen, zal het moeilijk zijn om ervoor uit te komen dat je van mening bent dat je toekomstige echtgeno(o)t(e) geen recht heeft op een deel van de onderneming die je met moeite hebt opgebouwd. Of dat je de erfenis van je ouders die aangewend is om jullie huis te kopen, terug wilt zien als jullie onverhoopt zouden scheiden. ‘Dat soort zaken op tafel krijgen vergt wel de nodige fijngevoeligheid van de mediator’, zegt Zonnenberg, die een tiental huwelijks­mediations heeft begeleid.

De eerlijkheid schuurt, beaamt Veldkamp. Zo biechtte een vriendin die zij had doorverwezen later op dat zij ‘helse weken’ had meegemaakt voorafgaand aan haar huwelijk. ‘Het kan best kwetsend zijn hoe je qua geld tegenover elkaar staat.’

Maar, vult Kentie aan, het leidt tot waardevolle inzichten. ‘Zo kwamen een vrouw en haar man overeen dat de kinderen nooit mochten lijden onder een scheiding, …wat er ook aan vooraf was gegaan. De vrouw zei letterlijk “Als jij mij ooit verlaat, word ik een bitch. Daarom moeten we nu ­regelen dat wij altijd gezamenlijk de zorg …voor de kinderen dragen.”’

Ook Schonewille heeft een voorbeeld uit de praktijk. Hij bemiddelde voor een ondernemer die voor de tweede keer trouwde. Zijn toekomstige vrouw wilde een minimumvergoeding in de huwelijkse voorwaarden laten opnemen als tegemoetkoming voor de zorg voor zijn zoon uit het eerste huwelijk. ‘Toen de man zei dat hij dat vreemd vond en onromantisch, maakte zij woedend meteen een eind aan het gesprek’, vertelt hij. ‘Gelukkig kwamen ze een week later terug en toen bleek dat de escalatie van het vorige gesprek was te herleiden tot ervaringen uit hun eerste huwelijken. Zo had de financiële afhankelijkheid van de vrouw tijdens haar eerste huwelijk ertoe geleid dat zij zich niet gelijkwaardig had gevoeld, terwijl de man opnieuw de druk voelde die hij had ervaren tijdens zijn eerste huwelijk als hoofdverantwoordelijke voor het inkomen. Beiden wilden uiteindelijk hetzelfde: een huwelijk op basis van gelijkwaardigheid.’

Wat dat precies voor hen inhield, werd vervolgens uitgewerkt en juridisch vastgelegd in de huwelijkse voorwaarden. ‘Achteraf waren ze heel blij met de confronterende vragen die ik had gesteld’, aldus Schonewille. ‘Zodoende is besproken wat besproken moest worden, iets wat waarschijnlijk niet was gebeurd als de gebruikelijke ­notariële aanpak was gevolgd.’

Intentie

Maar aanstaande partners moeten beseffen dat niet alles in afspraken is te vangen, zegt Zonnenberg. ‘Het gaat niet zozeer om de letter als wel om de geest. Niet alles is te voorzien en dus is niet alles op voorhand te regelen. Wat telt, is het verhaal, de overkoepelende afspraken en de intentie. En dat wordt bij Prenups verwoord in een intentieverklaring op basis van de verslagen van de gehouden gesprekken, die als zogeheten “considerans” bij de huwelijkse voorwaarden wordt gevoegd. Door het verhaal in gewonemensentaal erbij te geven, kan er nooit onduidelijkheid ontstaan over wat er precies werd bedoeld.’

Die considerans en de afspraken die eruit voortvloeien, gaan naar de notaris die vervolgens de huwelijkse voorwaarden opmaakt. Sommige rechtsmediators maken zelf de voorwaarden op en laten ze slechts bij de notaris passeren. Wanneer de voorwaarden worden gedeponeerd bij de rechtbank, wordt de considerans weggelaten. Zonnenberg: ‘Voor buitenstaanders zijn alleen de voorwaarden relevant. Hoe die tot stand zijn gekomen, gaat alleen de partners aan. Ik raad hun dan ook aan regelmatig stil te staan bij de gemaakte afspraken — worden die nog steeds nagekomen? Kloppen die nog? Als je alles van tevoren hebt uitgesproken, kun je gaande de rit elkaar erop aanspreken. Dat komt de relatie ten goede.’

(Foto: Kato Tan voor Het Financieele Dagblad)

‘We zochten een richtlijn voor detoekomst’

Wie Elisabeth Tettelaar en Rutger Sandkuyl

Wat Programmamanager bij een marketingbureau,respectievelijk arts in opleiding tot specialist

Waar Amsterdam

‘Het stond al vast dat wij huwelijkse voorwaardenwilden’, vertelt Elisabeth Tettelaar (28), dieafgelopen juni is getrouwd met Rutger Sandkuyl(32). ‘Dat is omdat Rutger arts in opleiding is en weniet weten hoe het ­beroep van medisch ­specialist zich in de toekomst gaat ontwikkelen. Het kan zijn dat hij zich straks moet inkopen in een maatschap, en dan is het handig om dat buiten het gezamenlijk bezit te houden.’

Maar wat zij verder zouden kunnen afspreken wist geen van beiden. Elisabeth: ‘Het ging er vooral om ons goed te laten voorlichten. De notaris legt je een lijstje met opties voor, maar we wilden juist weten wat dat concreet allemaal voor ons zou betekenen. We hebben op dit moment weinig spullen van materiële waarde, dus er valt ook weinig te verdelen. We zochten een richtlijn voor de toekomst. Wel hechtte ik eraan dat bepaalde persoonlijke bezittingen — familie­juwelen — altijd van mij zullen blijven.’

In een drie uur durend gesprek met de in familierecht gespecialiseerde ­advocaat en mediator ­Denise Kentie kwamen vervolgens allerlei onderwerpen ter tafel. ‘We hebben het gehad over onze loopbanen, over eventuele kinderen en welke verwachtingen we hadden over en weer. Gelukkig wilden wij vrijwel hetzelfde.’

Die relationele aspecten zijn wel opgenomen in het gespreksverslag, maar uiteindelijk is alleen de financiële uitwerking opgenomen in de ‘prenup’-overeenkomst. Zo zijn de aanstaande echtelieden overeengekomen dat zakelijke belangen buiten de gezamenlijke boedel blijven en dat in het geval van een scheiding eventuele erfenissen het bezit blijven van degene aan wie is ­nagelaten. Verder wordt alles gelijkelijk verdeeld, ook wanneer een van de partners minder gaat werken omdat er kinderen komen.

Alimentatie bij een onverhoopte scheiding is afgesproken volgens de huidige wetgeving. Kregen zij een ongemakkelijk gevoel bij het concreet uitspreken van hun financiële eisen over en weer?

‘Nee’, reageert Rutger, ‘we hadden immers al besloten tot huwelijkse voorwaarden.’ Ook hun omgeving keek niet op van hun gang naar de mediator, zegt Elisabeth. ‘Iedereen vond het wel leuk eigenlijk, ook omdat zij wilden weten wat er precies te kiezen valt.’

(Foto: Kato Tan voor Het Financieele Dagblad)

‘Het gaat goed, juist omdat alles goedbesproken is’

Wie Anne Zonnenberg en Frans Beem

Wat Advocaat, resp. Senior Specialistkredietverlening bij ING

Waar Vught

Anne Zonnenberg en Frans Beem, nu vijf jaar getrouwd, waren destijds proef­personen voor de nieuwe prenups-aanpak. De 36-­jarige Anne is ­namelijk dochter van prenups-­pionier Louis Zonnenberg, en zelf ook advocaat ­gespecialiseerd in familierecht in Best. Toen haar ­vader het samen­wonende stel ­benaderde voor de pilot, zag zij het nut er wel van in.

‘Via mijn werk zag ik hoe het mis kan lopen, en hoe mensen als ze in een hoek staan minder bereid zijn om te kijken naar het belang van de ander’, zegt zij.

‘Maar ook sprak ons aan dat je voor het huwelijk stilstaat bij de uitgangspunten en inzichten op basis waarvan je je huwelijk wilt gaan inrichten’, vult Frans (40) aan. ‘Voor ons stond bijvoorbeeld vast dat we ieder de mogelijkheid ­zouden hebben onze carrières te ontplooien. Anne wist toen al dat zij op een gegeven moment een eigen bedrijf wilde beginnen. En we wisten dat, mochten we kinderen krijgen, we een gelijkwaardige rol in de ­opvoeding wilden ­vervullen.’

Het gesprek — dat in het kader van de pilot met een stuk of zes advocaten en notarissen gedurende een hele dag werd gevoerd — was ‘heel open en eerlijk’, herinnert Frans zich. ‘Ik vond dat ik geen informatieachterstand had ten opzichte van Anne; je praat geleidelijk naar de juiste vragen toe.’

Weten zij nog wat zij destijds hebben afgesproken en maken zij — conform advies — de balans wel eens op? Frans: ‘We staan één keer per jaar stil bij de financiële kant van ons huwelijk als we belastingaangifte doen. Dan bespreken we ook de financiële gevolgen van de dingen die zijn veranderd en of dat in de pas loopt met wat we toen hebben afgesproken. Dat lukt aardig. Inmiddels is het bedrijf van Anne er en hebben wij twee kinderen en combineren wij de ­zaken zoals wij het destijds voor ogen hadden.’

‘Wij hebben destijds geen verrekenbeding afgesproken, maar wel dat we zouden streven naar een gelijkwaardige investering in ons huwelijk, zowel wat betreft tijd als geld’, zegt Anne. ‘Partner­alimentatie in het geval dat we uit ­elkaar gaan, vonden wij niet nodig; wel gezamen­lijke zorg voor de kinderen. Maar natuurlijk kan dat ­anders liggen voor stellen die hun leven samen op een andere of ­traditionelere manier ­willen inrichten.’

Het prenups-gesprek was heel verhelderend, vinden de twee. ‘Wij hadden natuurlijk wel een mening, maar niet tot in alle finesses’, vertelt Frans. ‘De juiste vragen en de gevolgen werden er bij ons uit getrokken; we hadden een stevig vergelijk toen wij daar weggingen.’

Anne: ‘Het heeft absoluut meerwaarde. Een van de redenen waarom het bij ons goed gaat, is volgens mij juist omdat we alles uitvoerig vooraf hebben besproken.’

Advocaten verliezen meer werk door mediation

Advocaten verliezen meer werk door mediation

Mensen zien de voordelen van mediation en stappen daardoor steeds vaker samen naar een mediator. Bijvoorbeeld bij echtscheidingen is het ideaal om samen de scheiding te regelen, vooral met kinderen blijft men altijd aan elkaar verbonden. dan is een gezamenlijke oplossing wel zo fijn. Ook is mediation vele malen voordeliger en voorkomt het depressiviteit, stress en uiteindelijk vechtscheidingen.

Ook het bedrijfsleven en andere landen zien de kracht van mediation. In Texas werden na de orkaan Rita 48.000 geschillen tussen verzekeraars en verzekerden “ge-mediate’ waarvan 85% zo tot een oplossing kwam! Zo`n 4000 voor het merendeel beursgenoteerde ondernemingen (waaronder ook belangrijke Europese spelers als Akzo en Philips) tekenden in de VS een “pledge” (de Corporate Policy Statement on Alternatives to Litigation©) dat zij geschillen met andere bedrijven, die de pledge onderschrijven eerst via mediation zullen proberen op te lossen. (zie www.cpradr.org)

In Engeland is verwijzing door de rechter naar een mediator in transport- en verzekeringszaken inmiddels gebruikelijk geworden en komt het merendeel van de zaken aldus tot een oplossing en hebben en success rate van meer dan 80%!

Ook het Nederlandse bedrijfsleven prefereert de pragmatische en snelle oplossingen die mediation biedt steeds vaker boven het voeren van procedures, en huren hierdoor ook steeds vaker een Quickmediator in.

Mijn succes als mediator bij Quickmediator

Mijn succes als mediator bij Quickmediator

Quick Mediator - Petra de Rijk

 

 

 

Petra de Rijk, Quickmediator: Ik ben 3 jaar geleden gestart als mediator bij Quickmediator en daar heb ik nog geen dag spijt van gehad. Mijn achtergrond is juridisch en dat kan vaak van pas komen. Het leuke van mediation is dat je mensen ook echt kan helpen en ook veel geld kan besparen. Indien ze gaan procederen loopt het in de tien duizenden, dat kan bij ons niet gebeuren. Mensen lossen het samen op en ik begeleid hen daarbij als Quickmediator.

Aanvragen Ik maak gebruik van alle marketing tools van Quickmediator, ik koop leads van de leadgenerators, ik doe google adwords en ik krijg nu veel via de website omdat ik al 3 jaar bezig ben. Men verteld mijn service door. snel accuraat en voordelig zo kan ik mijzelf als Quickmediator wel noemen. Gemiddeld heb ik 25-30 aanvragen per maand, die bel ik allemaal en maak dan direct aan afsrpaak. Dat heb ik wel geleerd, ook vinden klanten het fijn dat je eerst kosteloos even langs komt voor een kennismakeingsgesprek. Weten ze gelijk of we een klik hebben.

Aanbeveling Ik kan het dus iedereen aanbevelen om te starten als franchisenemer bij quickmediator. Het belangrijkst is dat je affiniteit hebt met de problemen en conflicten van een ander, je moet niet partijdig zijn en in de schoenen van beide partijen kunnen staan.

Bel of mail me gerust als je meer wilt weten: 0681 39 39 39 petra@quickmediator.nl

https://quickmediator.nl/mediators/petra-de-rijk/

Werving en selectie franchisenemers Nederland:

Quickmediator Nederland

Franchisegever Nederland

Wilbert J. Klaver

Franchisegever

Ampérestraat 11 b

1817 DE Alkmaar

085-130 3910

06-206 93 117

nederland@quickmediator.nl

 

Mediation was beter geweest, Kees en Martine!

Een triest verhaal, ouders vechten om de kinderen. Vader en moeder hadden dit voor de kinderen samen moeten regelen. De kinderen zijn nu de dupe van deze actie van zowel vader en moeder!

Rechter oordeelt: Martine raakt kinderen definitief kwijt

Gefrustreerd is ze. Martine Nipshagen uit Amstelveen is al een tijd lang verwikkeld in een juridische strijd om de kinderen met haar in Amerika wonende ex-man. Woensdag kreeg ze van de Nederlandse rechter te horen dat ze haar kinderen nu definitief kwijt is.

,,Waar zijn nu die volksvertegenwoordigers? Waarom komen ze niet op voor Nederlandse kinderen?” De boosheid is duidelijk te horen in de stem van Martine. Woensdag kreeg ze te horen dat de Nederlandse rechter akkoord is gegaan met het vonnis uit Amerika. Dat betekent dat haar ex-man nu de volledige voogdij krijgt over Nina (8) en Tom (10) en dat Martine ze slechts vijf weken per jaar mag komen opzoeken.

Juridisch gezien kan Martine nog in cassatie gaan en vervolgens naar het Europese hof stappen. Vrienden en familie hebben haar tot nu toe steeds gesteund door middel van een crowdfundingspagina, die in ieder geval het benodigde geld bijeen zou kunnen brengen voor een laatste gang naar de rechter. Krijgt ze daar opnieuw ongelijk, dan eindigt daarmee het traject van rechtszaken.

Getouwtrek
Het begon allemaal in 2009, toen Martine met haar toenmalige echtgenoot Kees Polderman naar Amerika vertrok om te proberen hun huwelijk te redden. Na twee jaar strandde het huwelijk alsnog en begon het juridische getouwtrek. Hoewel Martine met haar ex overeenkwam dat ze beiden tijd met de kinderen mochten doorbrengen, spande hij diverse rechtszaken aan om toch de volledige voogdij te krijgen. Dat lijkt hem nu na een lange reeks rechtszaken te zijn gelukt.

Vonnis of niet, Martine weigert zich er bij neer te leggen. ,,Mijn moeders meisjesnaam is Krijger, ik zal toch wel wat van dat bloed hebben meegekregen”, grapt ze. En dus zoekt ze nu naar andere manieren om haar situatie aan de kaak te stellen. Martine: ,,Ik kan heel hard gaan zitten huilen in een hoekje, maar dan gebeurt er niets. Sommigen zouden er misschien een einde aan maken of in het klooster gaan, maar ik ben een vechter. Ik wil uitzoeken wat er politiek gezien nog kan.”

Stabiel
Gesteund door haar naasten, maar ook onbekenden die zich haar verhaal aantrekken blijft Martine voorlopig verder strijden en zoeken naar een oplossing. ,,Let’s face it: dit is niet goed voor de kinderen. Ik wil ze gewoon een stabiele, liefdevolle toekomst bieden. Wanneer komt er nu eindelijk gerechtigheid?”

bron: http://www.bd.nl/algemeen/vrouw/rechter-oordeelt-martine-raakt-kinderen-definitief-kwijt-1.5208487

 

Zet uw levenservaring in als Mediator, uw ellende kan andere mensen helpen!

Zet uw levenservaring in als Mediator, uw ellende kan andere mensen helpen!

Sad woman's face

 

 

 

 

 

U heeft zoveel mee gemaakt, maar bent er uiteindelijk weer goed uitgekomen. Heeft er wel eens aan gedacht dat andere mensen profijt kunnen hebben van uw ellende? U weet immers hoe het niet moet!

Veel mediators bij Quickmediator hebben levenservaring, dit zorgt voor begrip van elk conflict van beide partijen. Uiteindelijk moeten partijen elkaar weer zien te vinden. Als mediator lukt dat, indien je kan inleven in het conflict.

Quickmediator verzorgt opleiding en training als mediator. U ontvangt een Quickmediator registratie zodat u een geregistreerde mediator bent. Quickmediator is een succesvolle franchise organisatie en succesvol in meerdere landen. In Nederland willen we de nummer 1 worden in mediation. We zijn hard op weg!

Quickmediator is een blije organisatie, we maken tenslotte mensen weer gelukkig en dat maakt het vak zo mooi!

Young-happy-woman-smile-cardigan-SML-copy

Wilt u ook mee profiteren van het succes van Quickmediator, vraag dan onze informatie brochure aan of maak een afspraak.

info@quickmediator.nl

© Copyright - Quick mediator