Mediation in strafrecht voorkomt recidiveren van de daders

Mediation in strafrecht voorkomt recidiveren van de daders

egypt-prison

Daders met wie is bemiddeld, recidiveren significant minder dan daders die in het reguliere strafrechtelijke afdoeningstraject zijn terechtgekomen. Bovendien is het goedkoper en zorgt voor face to face contact tussen dader en slachtoffer, dat positieve effecten heeft.

De Universiteit Maastricht heeft in samenwerking met de Universiteit Twente en het ministerie van Justitie onderzoek verricht naar mediation in het strafrecht. Bemiddeling in strafzaken staat inmiddels ook op de Nederlandse politieke agenda. De komende jaren zal waarschijnlijk overal in Nederland (verder) gewerkt worden met mediation in het strafrecht. Van bemiddeling in strafzaken wordt onder meer verwacht dat het beter tegemoetkomt aan de behoeften en wensen van slachtoffers, dat het goedkoper is én dat het efficiënter werkt in termen van recidivereductie dan het klassieke strafrecht.

Goedkeuring van het slachtoffer

De Limburgse strafrechtelijke bemiddelingspraktijk vindt plaats op het niveau van het Openbaar Ministerie. De praktijk bestaat uit directe bemiddeling zoals face to face contact tussen dader en slachtoffer onder begeleiding van de mediator. Maar ook indirecte bemiddeling dat kan zowel schriftelijk contact zijn of contact waarbij de mediator letterlijk tussen beide partijen heen en weer pendelt en semi-bemiddeling  zoals contact tussen dader en officier van justitie met goedkeuring van het slachtoffer dat zelf niet aan de bemiddeling wil deelnemen.

Gekeken is naar alle circa 1300 bemiddelingstrajecten tussen 2000 en 2010. Uit het onderzoek volgt dat circa 70% van de gestarte bemiddelingstrajecten succesvol is, dat wil zeggen: wordt afgesloten met een overeenkomst tussen partijen. In zo’n overeenkomst kunnen afspraken worden gemaakt over herstelwerkzaamheden, schadevergoeding, donaties aan een goed doel, therapie voor de dader etc.

Significant minder recidive

Uit het onderzoek blijkt dat daders met wie is bemiddeld, significant minder recidiveren dan de daders in de controlegroep. De controlegroep bestaat uit daders die volgens het Openbaar Ministerie wel in aanmerking kwamen voor bemiddeling, maar met wie uiteindelijk geen bemiddeling heeft plaatsgehad, omdat dader en of slachtoffer niet aan de bemiddeling wensten deel te nemen.

Het onderzoek toont bovendien aan dat de verschillen in recidive niet kunnen worden verklaard door mogelijke verschillen in sekse, leeftijd, geboorteland, delictstype, -verleden, veroordelingsdichtheid en het jaar van afdoening van de strafzaak tussen de groepen.

Uit het onderzoek blijkt geen verschil in recidive tussen directe en indirecte bemiddeling – wat op basis van buitenlands onderzoek wel verwacht werd. Semi-bemiddeling laat niet per se een ongunstiger recidivebeeld zien dan directe of indirecte bemiddeling. Semi-bemiddeling lijkt een meerwaarde te hebben ten opzichte van de controlegroep, waarin geen enkele bemiddeling plaatsvindt.

Voorspellingsmodel

In het onderzoek is ook gebruikgemaakt van cijfers uit een recidive-voorspellingsmodel van de Recidivemonitor van het WODC. Dit model kan voor elke dader in een Nederlandse strafzaak een betrouwbare, voorspelde kans op recidive binnen vier jaar produceren op basis van een aantal statische kenmerken, waaronder sekse, leeftijd, geboorteland, delictstype en delictsverleden.

Na vergelijking is gebleken dat de voorspelde recidivekansen in elke groep significant hoger zijn dan de daadwerkelijke recidivepercentages. Het verschil tussen de voorspelde en de werkelijke recidive is ook significant groter in de drie bemiddelingsgroepen dan in de controlegroep.

De resultaten van dit onderzoek lijken te suggereren dat de vastgestelde recidiveverschillen verband houden met het al dan niet plaatsvinden van bemiddeling. Daarmee is echter nog niet zeker dat die bemiddeling ook de oorzaak is van de verlaagde recidivekans. Mogelijk bestaan tussen de bemiddelingsgroepen nog andere verschillen, waarover de onderzoekers geen informatie hadden.

Zogenaamde ondergrens

Dit onderzoek brengt de onderzoekers wel een stap dichter bij de bevestiging dat bemiddeling een gunstige invloed kan hebben op de recidive van deelnemende daders. De zogenaamde ‘ondergrens’ dat bemiddeling in strafzaken niet tot méér recidive mag leiden dan het reguliere strafrecht waarin geen bemiddeling plaatsvindt, is in ieder geval niet in gevaar gebracht.

Jacques Claessen, eerste auteur van het NJB artikel, is optimistisch: “Alle reden dus om in Nederland door te gaan met deze humane en waarschijnlijk ook in termen van recidivevoorkoming efficiënte wijze van conflictoplossing. Immers, wat in Limburg werkt, zal ook in de rest van Nederland kunnen werken.”

bron: http://www.scienceguide.nl/201509/mediation-in-strafrecht-werkt.aspx

Bedreiging ex-partners komt veel voor. Politie moet bij aangifte mediator aanwijzen.

Bedreiging ex-partners komt veel voor.

bedreiging

 

 

 

 

 

 

Politie moet bij aangifte mediator aanwijzen.

Wij hebben het al eerder gezegd. “Mediation was beter geweest! “

Maar dan zijn we te recht voor z’n  raap, te extreem en het komt vaak te dichtbij alle ellende van vechtende partners. Zodra wij er iets van melden of wat van zeggen, dan noemt men ons “lijkenpikkers”. Helaas is dit wel de keiharde waarheid. En telkens zie je dit soort geweldadige acties weer. In dit soort zaken valt er nog heel wat te doen. Zodra iemand aangifte bij de politie doet, voor bijvoorbeeld bedreiging, zou de politie direct een mediator moeten inschakelen om de zaak samen op te lossen.

Men praat niet meer met elkaar en ze krijgen wraak gevoelens, verlatingsangst, en vereenzaming. Men draait door. Indien er op tijd mediation was geweest in dit soort zaken met partijen dan los je 9 van de 10 zaken op.

Dit soort extreme gevallen zijn heel goed op te lossen met mediation. Men moet partijen op tijd bij elkaar aan tafel zetten.

Stuk Elsevier:

Jaarlijks registreert de politie 21.000 gevallen van bedreiging en geweld tegen ex-partners. Maar het blijkt vaak moeilijk om aangifte te doen. En van de stalkers die worden veroordeeld, recidiveert ruim de helft.

Met gemengde gevoelens volgt Marie (35; de naam is gefingeerd) de berichtgeving rond de moord op verpleegkundige Linda van der Giesen uit Zevenbergen, die begin augustus op de parkeerplaats van het TweeStedenziekenhuis in Waalwijk werd doodgeschoten, vermoedelijk door haar ex.

Ook de ex van Marie valt haar al een paar maanden lastig. Het laatste berichtje ontving ze een dag na de moord op Van der Giesen. Marie: ‘Hij vroeg me hoe ik vermoord wilde worden. Tot dan hield hij het bij verwensingen of scheldpartijen, dit was de eerste concrete bedreiging.’

Marie kreeg iets met hem toen ze 18 was, hij was een paar jaar ouder. ‘Geestelijk was hij niet bepaald stabiel. Hij loog over de kleinste dingen. Daarom heb ik er snel een punt achter gezet.’ Zeventien jaar lang hadden ze geen contact, Marie is al jaren getrouwd. Maar een paar maanden geleden kwamen de eerste sms’jes binnen.

‘Hij lijkt te kicken op het sturen van idiote berichtjes. Ik heb geen idee waarom hij ermee is begonnen. Misschien dat zijn relatie is uitgegaan? Hij kent alleen mijn woonplaats, niet mijn adres, maar ik zal nu niet zo snel alleen met de hond in het bos gaan wandelen. Ik negeer hem, maar het heeft wel degelijk invloed.’

Stalking

De politie registreert jaarlijks ruim 95.000 incidenten van geweld in de huiselijke sfeer, waaronder ook bedreiging valt. In 22 procent van de gevallen ging het om bedreiging, belaging, en om seksueel, lichamelijk of psychisch geweld tegen een
ex-partner. Dat komt neer op ruim 21.000 gemelde incidenten.

Vaak betreft het zaken die vallen onder de noemer ‘belaging’ – ook wel bekend als ‘stalking’ – waar­bij slachtoffers structureel en langdurig worden lastiggevallen. Soms gaat het om rondhangen bij het huis of het werk van de ex-partner, in andere gevallen worden ex-partners (en soms ook hun nieuwe partner en familieleden) bestookt met e-mails en sms’jes vol bedreigingen en verwensingen. Cijfers uit onderzoeken lopen uiteen, maar ongeveer een kwart tot eenderde van de stalkers gaat vroeg of laat over tot gewelddadig gedrag of zelfs moord.

Cijfers uit 2012, de meest recente die de politie heeft, laten zien dat van de ruim 95.000 geregistreerde incidenten van huiselijk geweld in het merendeel van de gevallen zowel het slachtoffer (64,4 procent) als de dader (61,5 procent) een autochtone Nederlander is.

Naast gewelddadig gedrag kunnen ex-partners hun voormalige geliefde hinderlijk in de gaten houden en volgen

Jaarlijks leiden zo’n 25.000 registraties tot een aangifte en in ruim 8.500 gevallen stelt de politie een onderzoek in. In haar laatste rapport Kijk… dan zie je het! Huiselijk geweld geteld en verdiept (2013) laat de politie weten dat zij vaak wel melding maakt bij de hulpverlening, ook wanneer er geen aangifte wordt opgenomen.

Maar is dat genoeg? Het heeft niet verhinderd dat in Nederland jaarlijks gemiddeld 35 mensen door hun ex-partner worden gedood. De politie kreeg forse kritiek na de moord op 10 augustus op verpleegkundige Linda van der Giesen (28) in Waalwijk. Van der Giesen had eind juli aangifte gedaan van bedreiging door haar ex en een week later gemeld dat ze had gehoord dat hij een vuurwapen had aangeschaft.

De politie deed echter geen huiszoeking. Ook Raja Draaisma (34), die op 22 juni in Hoofddorp werd doodgeschoten door haar ex-vriend, had bij de politie haar zorgen geuit over intimidaties door haar ex Ferry de G. Hij had een wapenvergunning, maar de politie besloot na een bezoek aan De G. het wapen niet in te nemen.

Huwelijksdwang

Shirin Musa (38) herkent de situaties van Van der Giesen en Draaisma. Musa is directeur van Femmes for Freedom, een organisatie die huwelijksdwang en huwelijkse gevangenschap bestrijdt. ‘Voor ik Femmes for Freedom opzette, werkte ik bij de Technische Universiteit Delft. Daar werd ik op een keer door de afdeling maatschappelijk werk gebeld met de vraag of een door haar man mishandelde collega bij mij mocht onderduiken. Ik heb haar in huis genomen en haar aangemoedigd aangifte te doen. Dat ging gelukkig vrij eenvoudig, want ze was bont en blauw.’

Musa’s collega ging na de aangifte een gesprek met haar man aan in het bos, om het uit te praten. Hij probeerde haar te wurgen, maar dankzij een voorbijganger wist ze te ontkomen. Opnieuw deed ze aangifte, wat leidde tot een taakstraf. Musa: ‘De rechter koos ervoor geen gevangenisstraf te geven om de ex-man te helpen zijn baan te behouden; hij werkte ook op de universiteit, als promovendus.’

De vrouw vroeg een scheiding aan, maar kwam haar ex noodgedwongen elke  dag op haar werk tegen waar hij dreigende taal uitsloeg. Hij intimideerde inmiddels ook haar collega’s – onder wie Musa – en zei tegen vrienden dat hij een pistool had gekocht en hetzelfde wilde doen als de Noorse massamoordenaar Anders Breivik.

Musa: ‘We zijn wederom naar de politie gegaan, maar de agente zei alleen: “Dit is van horen zeggen, we gaan niet op geruchten af.” En dat terwijl mijn collega eerder onder het bloed aangifte had gedaan en haar ex nota bene al was veroordeeld voor geweldpleging!

‘Ik merk ook bij Femmes for Freedom dat het niet vanzelfsprekend is dat je aangifte kunt doen. In sommige gevallen moet ik er wetgeving en Kamerstukken bij slepen voor er serieus naar een slachtoffer wordt geluisterd. Dat is om woedend van te worden, want het duurt vaak al heel lang voordat vrouwen überhaupt naar de politie durven gaan.’

Een greep uit de vonnissen

Augustus 2014
Een 48-jarige Schiedammer moet voorkomen wegens bedreiging van zijn ex-partner, en het bekrassen van haar woning. Hij krijgt een werkstraf van 80 uur opgelegd, waarvan 30 uur voorwaardelijk.
Oktober 2014
Een man wordt door de rechtbank tot 3,5 jaar cel veroordeeld voor het insteken op zijn ex­-vriendin, in het bijzijn van haar ouders. Hij maakt steekbewegingen naar haar borst, maar raakt uiteindelijk alleen haar been.
December 2014
De Brabantse rechtbank veroordeelt een man tot vier maanden cel voor het bedreigen van zijn ex-partner. De rechter laat meewegen dat de verdachte al eerder gevangenisstraf heeft gehad voor bedreiging en geweldsmisdrijven, en dat hij ook al eerder voor bedreiging van zijn ex-partner is veroordeeld.
Februari 2015
Een al voor stalking veroordeelde verdachte uit Friesland komt eind 2013 vrij en zet direct daarna zijn praktijken voort. Niet alleen bedreigt hij twee exen, ook iedereen die hen helpt moet het ontgelden, waaronder een schoonzus, een notariskantoor, advocaten, Bureau Jeugdzorg, de GGZ en een huisartsenpost. De rechtbank veroordeelde de man tot 220 dagen cel en tbs.
Een 41-jarige man uit Zwolle krijgt een voorwaardelijke celstraf van zes maanden voor het stalken van zijn ex-vriendin, hun zoon en haar nieuwe vriend. De rechtbank legde een voorwaardelijke celstraf op, omdat ze niet wil dat verdachte ook nog eens zijn baan verliest, ‘zijn enige houvast op dit moment’.
Mei 2015
Een man uit Purmerend wordt tot zes maanden cel veroordeeld wegens stalking en bedreiging van zijn ex en een politieagent.

Serieus

Met de melding van het wapenbezit werd weinig gedaan. Uiteindelijk besloten Musa en haar collega het bestuur van de universiteit aan te schrijven. Waar de universiteit de bedreigingen aanvankelijk afdeed als een ‘privékwestie’, kregen ze alsnog voor elkaar dat de ex-man werd ontslagen. Omdat hij een arbeidsmigrant was, moest hij ook het land verlaten.

Volgens de politie is het lastig om in te schatten hoe serieus een melding is, zeker wanneer ex-partners in een vechtscheiding zijn beland en ze bij ruzie over en weer de politie bellen. Gerrit van de Kamp, voorzitter van politievakbond ACP, gaf onlangs op een persconferentie aan dat de politie te kampen heeft met te weinig personeel. ‘We hebben 40 procent meer werk dan mankracht.’ Bovendien is “van horen zeggen” vaak niet genoeg aanleiding om bijvoorbeeld huiszoeking te doen.

De zaak Van der Giesen zorgt er in elk geval voor dat de politie tijdelijk extra alert is. Zo twitterde advocaat Peter Schouten op 18 augustus: ‘Ik kan u vertellen dat de politie opeens buitengewoon zorgvuldig reageert als je als advocaat belt over actie voor een stalkingslachtoffer.’

Recidivisten

Maar al wordt er aangifte gedaan en zelfs al wordt de ex-partner veroordeeld, dan wil dat nog niet altijd zeggen dat de ellende voorbij is. Advocaten die stalkers bijstaan, benadrukken dat hun cliënten vaak al genoeg schrikken van verhoor, aangifte, taakstraf of voorwaardelijke gevangenisstraf. Uit onderzoek van het Nederlands Studiecentrum Criminaliteit en Rechtshandhaving (NSCR) blijkt echter dat meer dan de helft van de stalkers binnen enkele jaren na het vonnis recidiveert.

Van de stalkers die al een strafblad hebben, recidiveert zelfs 81 procent. Marijke Malsch, onderzoeker bij het NSCR, schreef na de moord op Van der Giesen: ‘Er is een kleine groep stalkers die door vrijwel geen enkele maatregel is tegen te houden. Deze groep kan gevaarlijk worden. Vaak lijden deze mensen aan psychische stoornissen. Gevangenisstraf vormt geen definitieve oplossing, dit is mogelijk alleen een voorbereiding op een nieuwe stalkingsperiode.’

Bovendien is het, wanneer er kinderen in het spel zijn, soms lastig om de stalkende ex-partner echt op afstand te houden. Jurist Jolanda van den Brink (38) deed in 2012 onderzoek naar de rol van partnergeweld bij omgang en gezag na de echtscheiding.

‘Wanneer niet onomstotelijk vaststaat dat er sprake is van geweld tijdens of na een relatie, zijn familierechters al gauw geneigd het gedrag van de ex-partner terzijde te schuiven. Ze zien het als een relatieconflict, een probleem uit het verleden, of ze houden in hun achterhoofd dat vrouwen in de strijd om de voogdij misschien een valse aangifte doen.

‘In vrijwel alle gevallen krijgen de ouders een gedeelde voogdij op basis van een 50/50-schema. Alleen wanneer er echt een enorm politiedossier ligt of de Raad voor de Kinderbescherming anders adviseert, wordt de voogdij aan één ouder toegewezen.’

Scheiding

Sinds 2009 is de Wet bevordering voortgezet ouderschap en zorgvuldige scheiding in werking getreden. Daarbij staat het principe voorop dat een kind na de echtscheiding contact heeft met beide ouders. Het is niet duidelijk of deze nieuwe regeling heeft geleid tot een toename van geweld en bedreiging door ex-partners. Er worden wel meer gevallen geregistreerd, maar volgens de politie komt dit doordat het registratiesysteem is verbeterd.

Volgens Van den Brink leidt de nieuwe wet ertoe dat moeders die door hun ex-partner worden geterroriseerd, niet definitief met hem kunnen breken. ‘Het idee is dat je kinderen het contact met hun vader niet mag onthouden, ook al liggen beide ouders met elkaar overhoop. Maar er is te weinig kennis van daderprofielen. Vooral hoogopgeleide ex-mannen met een narcistische persoonlijkheidsstoornis kunnen zich in de rechtbank goed presenteren. Intussen proberen ze hun machtspositie via de kinderen in stand te houden.’

Van den Brink pleit in dergelijke gevallen voor een zogeheten gecombineerde zitting, waarbij een in zowel familie- als strafrecht gespecialiseerde rechter de zaak beoordeelt. ‘Dan hoeft een vrouw ook maar één keer haar verhaal te doen. Bovendien zou het goed zijn wanneer rechters meer voorlopige omgangsregelingen toekennen, om eerst eens te zien hoe het gaat.’

Bedreiging

Ook Musa pleit voor een andere aanpak van (ex-)partnergeweld. ‘In de Verenigde Staten heb je het Family Justice Centre. Daar kun je aangifte doen, een advocaat krijgen, met maatschappelijk werk in contact komen en met hulporganisaties spreken. Dan hoef je maar één keer je verhaal te doen.

‘In Nederland meldt de politie mishandeling vaak aan de wijkagent, die erover gaat vergaderen, en vervolgens wordt een slachtoffer van het kastje naar de muur gestuurd. Of een vrouw wordt in een opvanghuis ondergebracht en krijgt een uitkering, terwijl je juist wil dat ze economisch zelfstandig kan zijn en haar baan kan behouden. Maar er moeten blijkbaar eerst doden vallen, voor wij er als samenleving over gaan nadenken hoe we dit kunnen voorkomen.’

Volgens Musa is het vooral een kwestie van tijdgebrek bij de politie, al vindt ze wel dat elke aangifte moet worden opgenomen en onderzocht. ‘Je hoeft slachtoffers niet direct te geloven. Beboet desnoods valse aangiftes, maar neem ze wel serieus.’

Marie verzamelt de berichten van haar ex en heeft er melding van gemaakt bij de politie. Aangifte doen kon ze nog niet, want beledigingen en opmerkingen als ‘ik weet waar je woont’ en ‘ik kom je opzoeken’ tellen formeel niet als bedreiging.

‘Ik heb aan de politie gevraagd of ze vaker meldingen over hem hebben gekregen, maar daar mogen ze niks over zeggen. Zijn laatste sms’je was wel een dreigement, maar ik ben bang dat het voor de politie allemaal net niet heftig genoeg is. Dan kan ik beter afwachten of het verder escaleert. Ik wil er zeker van zijn dat ik genoeg bewijs tegen hem heb.’

Vermoord door (ex-)partner

Ruwweg eenvijfde van alle moorden betreft partnerdodingen, zo blijkt uit het doorlopende Elsevier-onderzoek naar moord en doodslag sinds 1992. Dat percentage is al jaren stabiel. Gemiddeld gaat het om 35 zaken per jaar. De helft van zowel daders als slachtoffers is tussen de 26 en 40 jaar. Iets meer dan een kwart is tussen de 41 en 65 jaar. Met de toenemende vergrijzing ligt het voor de hand dat het aantal partnerdodingen zal dalen. Die trend sluit aan bij de dalende moordcijfers van de laatste jaren.
Anders dan bij liquidatie is een partnerdoding doorgaans simpel op te lossen. Ruim driekwart van deze misdrijven gebeurt in de woning van het slachtoffer. De verdachte kan vaak ter plaatse worden aangehouden of meldt zich zelf. In 85 procent van de gevallen is de dader een man.
Bij partnerdodingen is er vaak een overdaad aan bewijs, zeker als er een geschiedenis is van huiselijk geweld en stalking. In 42 procent van de gevallen is een mes gebruikt en in 24 procent een vuurwapen. Eenvijfde van de slachtoffers is gewurgd.
Het gebeurt geregeld dat de dader zelfmoord pleegt. Vaak meteen na het misdrijf, soms in de gevangenis. In het geval van familiemoorden – een combinatie van partner- en kinderdoding – pleegt de dader meestal zelfmoord.
Van de slachtoffers is gemiddeld  60 procent autochtoon. Op grond van hun aandeel in de totale bevolking zou dat 77,5 procent moeten zijn. Van de daders is gemiddeld 54 procent autochtoon. Allochtonen zijn dus oververtegenwoordigd als dader én slachtoffer.

Elsevier nummer 35, 29 augustus 2015

Bedreiging ex-partners komt veel voor, aangifte is lastig

Nikki Sterkenburg

Nikki Sterkenburg (1984) is sinds september 2013 redacteur op de redactie Nederland van Elsevier.

bron: http://www.elsevier.nl/Nederland/achtergrond/2015/8/Bedreiging-ex-partners-komt-veel-voor-aangifte-is-lastig-2676573W/

Mediator opleiding en direct actief met klanten, dat kan met Quickmediator

Mediator opleiding en direct actief met klanten, dat kan met Quickmediator

DSC09073

 

 

 

 

 

U denkt aan een carriére switch, u denkt aan een opleiding tot mediator. Wat is dan mooier dit direct te combineren. Wij verzorgen opleiding en training en direct actief zijn met klanten. Quickmediator is een actieve franchise organisatie en succesvol in diverse landen. De kracht van onze formule is dan ook de combinatie van opleiding, training en direct actief zijn met klanten waar u omzet mee maakt.

Een gemiddelde Quickmediator kan minimaal 1 tot 2 Quick5 mediation opdrachten binnen halen ter waarde van elk 1250 tot 1750 euro. Hoe doen wij dat? Wij hebben diverse actieve lead generators waarmee wij opdrachten binnen halen. U kunt minimaal 10-30 leads per maand ontvangen, deze kopen wij voor 10-20 euro per lead. Essentieel is deze leads goed aan te pakken. Wij ondersteunen u daar in. Wij hebben de beste verkooptrainers die er voor zorgen dat u een Master in Sales wordt en geen opdracht verliest.

Wat zijn de alle grootste voordelen van een franchise bij Quickmediator?

1. Opleiding

2. Training

3. Verkoop support/training

4. Succesvolle leadgenerators

5. Gegarandeerde omzet mogelijkheden

6. Schaalgrootte door vele collega’s

7. Inhouse support van een advocaat, jurist, verkooptrainer, mediation trainer

8. Samenwerking met collega’s

9. 24/7 support mogelijk

10. lage kosten, snel in business, hoge marges

 

Meer weten over starten als mediator bij Quickmediator?

info@quickmediator.nl

of vul het formulier in op de pagina franchise

 

 

Mediator worden, ideaal voor mensen met levenservaring

Mediator worden, ideaal voor mensen met levenservaring

DSC09068

U heeft een en ander meegemaakt in uw leven. Van echtscheiding tot arbeidsconflict.

Dat kan een mooie ervaring zijn om te gebruiken om andere mensen te helpen met hun conflict. U heeft immers geleerd van uw fouten en weet ook hoe het niet moet.

Vechtscheidingen zijn vreselijk. Indien echtparen beiden een eigen advocaat in huren, dan gaat het vaak fout. De ene advocaat zal wel even vertellen waar diegene recht op heeft. Dit komt dan ook van de andere kant. De rekeningen stapelen zich op, andere familieleden en kennissen geven ook nog wat advies en de vechtscheiding is een feit.

De kinderen zijn hier altijd de dupe van. Mediation brengt partijen bij elkaar en laat hun inzien dat het samen ook kan. De mediator houdt een spiegel voor en zorgt dat het gezin weer verder kan. Want dat is een feit, u blijft door uw kinderen altijd aan elkaar verbonden. Regel dat als volwassenen!

Meer weten om als succesvol mediator aan de slag te gaan?

DSC09073

Quickmediator heeft een uniek uitgedacht marketing concept, waardoor succes verzekerd is!

vraag nu de gratis brochure aan!

https://quickmediator.nl/franchise/

 

Vakantie voorbij, echtscheidingsgolf komt er aan!

Het is eind augustus, de zomervakantie zit er voor heel Nederland weer bijna op. Vakantiefoto’s worden uitgezocht, vakantieverhalen op het werk gedeeld en het leven neemt weer zijn gangetje. Maar niet voor iedereen. Want na ze zomervakantie volgt er zoals ieder jaar een echtscheidingsgolf.

Scheiden na de zomervakantie

Jaarlijks vinden er ongeveer 33.000 scheidingen plaats en er zijn twee ‘hoogtepunten’ waarneembaar. Eentje na de feestdagen en de ander na de zomervakantie. Ieder jaar opnieuw zien advocaten en mediators rond deze periode hun mailbox volstromen. Er wordt verzocht om juridische bijstand want, er komt een echtscheiding aan.

Waarom na de zomer?

Het lijkt erop dat mensen tijdens de vakantie inzien dat ze niet meer bij elkaar passen. Dat komt vaker aan het licht wanneer men 24-7 op elkaars lip zitten. Thuis kan je immers nog deels langs elkaar heen leven, maar op vakantie ontkom je er echt niet meer aan.  Niet toevallig dat 12 september is uitgeroepen tot ‘de dag van de scheiding’.

Tips na besluit scheiding

Als het besluit eenmaal is genomen dan is het belangrijk om een zowel emotioneel als praktisch pittig proces zo goed mogelijk te laten verlopen. Want nu niet goed regelen betekent straks op de blaren zitten. Daarom enkele tips.

De koe bij de horens vatten

Hoe ingrijpend ook, er moeten veel belangrijke beslissingen genomen worden, ook op financieel gebied. Hoe moet het met de huis, de spullen, de kinderen en wie gaat wat betalen? Probeer bij een mediator tot goede en redelijke afspraken te komen waar beide partijen mee kunnen leven. Een goede mediator zal hier ook zijn of haar uiterste best voor doen. Laat je alles te lang sudderen? Dan kan dat in de toekomst nadelige gevolgen hebben.

Alimentatie vraagstuk

Als een van de twee niet genoeg inkomen heeft om van te leven dan moet de ander meestal bijspringen in de vorm van partneralimentatie. Als je samen kinderen hebt dan krijgen jullie ook te maken met kinderalimentatie. De rechter zal het uiteindelijke bedrag vaststellen maar de mediator / advocaat kan jullie helpen om op basis van inkomsten en lasten tot een redelijk bedrag te komen.

De woning

Heb je samen een koopwoning? Als een van beiden in het huis wil blijven wonen dan deel je de overwaarde of de restschuld die op de woning rust. Je moet bij de notaris langs en ook de hypotheekverstrekker moet akkoord gaan. Belangrijk hierbij is natuurlijk of jij of je ex de hypotheek kan blijven betalen.

Pensioenen

Van elkaar scheiden en pensioenen hebben meer met elkaar te maken dan je op het eerste oog zou denken. Standaard heb je recht op een deel van het ouderdomspensioen van je ex, en andersom. De helft van het ouderdomspensioen dat je tijdens het huwelijk hebt opgebouwd. Uiteraard kan je dit ook anders regelen. Dit doe je via het echtscheidingsconvenant dat de mediator met jullie opstelt. Uiteindelijk moeten jullie beiden binnen twee jaar na de scheiding aan de pensioenfondsen laten weten dat je gescheiden bent.

via: http://www.singlessite.nl/zomervakantie-voorbij-echtscheidingsgolf-begint/

Mediator worden en omzet maken, hoe gaat dat?

Veel mensen lijkt het wel wat, mediator worden en zijn. Maar hoe? Veelal lopen niet stuk op het vinden van een opleiding, want die zijn er genoeg, dikke rekening betalen en geslaagd als mediator en nu?

success flying girl

 

 

Met alleen een opleiding ben je er niet!

Je zal klanten moeten winnen1 hoe win je klanten als mediator? Als eenmanszaak want dat ben je! Zodra je de eerste klant binnen hebt, dan staan al je afdelingen weer stil. Je moet immers alles zelf doen als zelfstandig mediator:

1. klanten werven

2. website bijhouden

3. socialmedia bijhouden

4. google adwords, wat is de beste manier?

5. leads kopen, welke zijn goed?

6. leads als klant zien te werven, hoe doe ik dat?

7. mediations doen, wat voor prijs vraag ik?

8. administratie doen, btw aangifte etc

9. convenanten nakijken door wie?

10 samenwerking advocaat zoeken, wat is een normale prijs, als ik er 1 in de maand aanlever, betaal ik te veel

Kortom, dit zijn nog maar 10 punten die er komen kijken bij het starten van een mediation bedrijf. Wij van Quickmediator zetten dit allemaal voor u op. Binnen 2 weken in zaken. U wilt immers lekker met mediation bezig zijn, niet bezig zijn met allerlei bijzaken. De kracht van on isdat u als eenmanszaak er eigenlijk 5 man personeel gratis bij heeft!

Wist u dat 50% van de eenmanszaken na 1 jaar weer stoppen?

Wist u ook dat franchise eenmanszaken voor 95% na 5 jaar nog zijn?! bron: kvk

Meer weten over een succesvolle mediation praktijk?

vul het formulier in voor een gratis pakket!

https://quickmediator.nl/franchise/

 

Scheiding van tafel en bed, hoe werkt dat?

Scheiden van tafel en bed betekent dat je gescheiden van elkaar wilt leven. Je kiest er dan voor om samen geen tafel en bed meer te delen. Deze vorm van scheiden wordt steeds minder gebruikt, omdat de wet je niet meer verplicht tijdens het huwelijk samen te wonen. Een scheiding van tafel en bed kun je alleen aanvragen als je getrouwd bent. Bij een geregistreerd partnerschap is scheiding van tafel en bed niet mogelijk.

Waarom een scheiding van tafel en bed
Tegenwoordig kiezen mensen ervoor om te scheiden van tafel en bed uit geloofsovertuiging. Of om meer praktische redenen: als de financiële situatie het niet toelaat om te scheiden of als samenwonen niet meer gaat. Als je gaat scheiden van tafel en bed, ben je wettelijk gezien nog gewoon getrouwd. Alleen leef je apart van je partner.

Als jullie in gemeenschap van goederen getrouwd zijn, wordt die bij een scheiding van tafel en bed omgezet naar huwelijkse voorwaarden. Jullie gemeenschap van goederen moet dan verdeeld worden. Na de scheiding van tafel en bed hebben jullie beiden eigen vermogen, inkomen en schulden.

Procedure scheiding van tafel en bed
Hoewel een scheiding van tafel en bed geen officiële scheiding is, is de procedure vrijwel gelijk aan de echtscheidingsprocedure. Je hebt hier dan ook een advocaat voor nodig. De rechter zal jullie scheiding van tafel en bed toewijzen als hij ervan overtuigd is dat jullie relatie ‘duurzaam ontwricht’ is.

Als jullie minderjarige kinderen hebben, moet ook een ouderschapsplan toegevoegd worden. Onderschat het opstellen van afspraken over de verdeling van bezit, vermogen, de woning, de alimentatie en het opstellen van het ouderschapsplan niet. Ondanks dat jullie voor de wet nog getrouwd blijven, zal het proces dat je moet doorlopen hetzelfde zijn als bij een gewone scheiding.

De scheiding van tafel en bed moet worden opgenomen in het huwelijksgoederenregister bij de griffie van de rechtbank. Let erop dat de beschikking binnen 6 maanden wordt ingeschreven, anders verliest deze haar kracht!

Gevolgen scheiding van tafel en bed
De belangrijkste gevolgen van een scheiding van tafel en bed zijn:

Bij een scheiding van tafel en bed wordt ervoor gekozen de gezamenlijke gemeenschap te beëindigen. Dit houdt in dat bezittingen, vermogen (woning, pensioen en verzekeringen) en inkomen niet meer gemeenschappelijk zijn.
Als je kinderen hebt, blijft het gezamenlijk ouderlijk gezag bestaan. De omgang met de kinderen wordt vastgelegd in een omgangsregeling. Ook wordt vastgelegd wie daadwerkelijk het ouderlijk gezag gaat uitvoeren. Dit zijn onderdelen van het ouderschapsplan.
De onderlinge onderhoudsplicht blijft, zoals ook bij een echtscheiding, bestaan.
Opgebouwd ouderdomspensioen kan al worden verdeeld, ondanks dat jullie volgens de wet nog getrouwd zijn.
De opbouw van het nabestaandenpensioen kan nog gewoon doorgaan.
Je kunt met een nieuwe partner gaan samenwonen en een nieuw leven opbouwen, maar niet trouwen of een geregistreerd partnerschap aangaan.
Je bent niet langer financieel verantwoordelijk voor schulden die door de ex-partner worden aangegaan na de scheiding van tafel en bed.
Einde van de scheiding van tafel en bed
Je kunt ervoor kiezen om de rest van je leven gescheiden te blijven van tafel en bed. Maar je kunt er ook voor kiezen de scheiding van tafel en bed te beëindigen en je huwelijk officieel te ontbinden. Hieraan zijn enkele regels verbonden. Wanneer je weer bij elkaar komt, kun je de scheiding van tafel en bed ook beëindigen door de rechtbank te laten weten weer officieel getrouwd te willen zijn.

van: http://www.echtscheiding-wijzer.nl/

Voorkom een vechtscheiding, kinderen moeten beide ouders kunnen zien!

OUDERVERSTOTING: WAT ALS JE KIND JE NOOIT MEER WIL ZIEN?

Op haar 12de koos Amber ervoor om bij haar vader te wonen. Twee jaar lang verbrak ze alle contact met haar moeder: ‘Mijn vader hamerde er zó hard op dat mijn moeder slecht was dat ik het ging geloven. Ik ging mijn moeder haten.’ Het is een duidelijk geval van ouderverstoting, een term die weer druk over de tong gaat, sinds een rechter vorige week een 13-jarig meisje uit Veurne in een instelling plaatste omdat ze halsstarrig weigert haar vader te zien. Of die plaatsing de band tussen vader en dochter zal herstellen, valt nog af te wachten. Intussen duikt Humo in de emotionele ravage die ouderverstoting aanricht.

‘Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 6 maanden oud was,’ vertelt de nu 17-jarige Amber (*). ‘Tot mijn 12de heb ik bij mijn moeder gewoond. Nadien ben ik bij mijn vader en mijn stiefmoeder gaan wonen. Daar werd alleen maar kwaadgesproken over mijn moeder. Dat ze niet met me inzat, dat het haar alleen om geld te doen was, dat ze me niet eens miste. Als kind van 12 geloof je dat, als ze je het maar vaak genoeg vertellen. Ik verbrak alle contact met mijn moeder. Ik ging haar haten. Twee jaar lang zag of hoorde ik haar niet. Het waren twee ellendige jaren. Ik voelde dat ik iets miste. Dat ik háár miste. Na twee jaar wilde ik haar graag weer zien, maar ik was bang voor de reactie van mijn vader en mijn stiefmoeder. Ik durfde ook geen contact meer op te nemen omdat ik wist hoeveel pijn ik haar had gedaan. Ik lag heel erg met mezelf in de knoop. Ik had het gevoel dat ik mijn ouders allebei teleurstelde. Als ik de ene blij maakte, was de ander weer boos en verdrietig. Intussen zie ik mijn moeder weer, gelukkig maar. Het gaat beter dan ooit tussen ons. We praten niet over wat er allemaal gebeurd is, dat is te moeilijk. Maar ik weet zeker dat ik haar nooit meer wil verlaten.’

‘Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 6 maanden oud was,’ vertelt de nu 17-jarige Amber (*). ‘Tot mijn 12de heb ik bij mijn moeder gewoond. Nadien ben ik bij mijn vader en mijn stiefmoeder gaan wonen. Daar werd alleen maar kwaadgesproken over mijn moeder. Dat ze niet met me inzat, dat het haar alleen om geld te doen was, dat ze me niet eens miste. Als kind van 12 geloof je dat, als ze je het maar vaak genoeg vertellen. Ik verbrak alle contact met mijn moeder. Ik ging haar haten. Twee jaar lang zag of hoorde ik haar niet. Het waren twee ellendige jaren. Ik voelde dat ik iets miste. Dat ik háár miste. Na twee jaar wilde ik haar graag weer zien, maar ik was bang voor de reactie van mijn vader en mijn stiefmoeder. Ik durfde ook geen contact meer op te nemen omdat ik wist hoeveel pijn ik haar had gedaan. Ik lag heel erg met mezelf in de knoop. Ik had het gevoel dat ik mijn ouders allebei teleurstelde. Als ik de ene blij maakte, was de ander weer boos en verdrietig. Intussen zie ik mijn moeder weer, gelukkig maar. Het gaat beter dan ooit tussen ons. We praten niet over wat er allemaal gebeurd is, dat is te moeilijk. Maar ik weet zeker dat ik haar nooit meer wil verlaten.’

NAAR DE INSTELLING

Vorige woensdag werd de 13-jarige L. uit Veurne van school opgehaald door de politie. Ze brachten haar naar het observatiecentrum De Zandberg in Varsenare, waar ze zes maanden moet verblijven. De maatregel is het voorlopige dieptepunt in een lange juridische strijd tussen haar ouders. Sinds haar vader en moeder vier jaar geleden in een vechtscheiding verzeild raakten, weigert het meisje bij haar vader op bezoek te gaan. Een echte uitleg heeft ze daar niet voor: ze wil hem gewoon niet zien. Volgens de moeder van het meisje is de band tussen dochter en vader nooit hecht geweest. Volgens de vader is er meer aan de hand en wordt het meisje gemanipuleerd door haar moeder. Het meisje zélf probeerde de plaatsing tegen te houden met een emotionele brief aan de rechter, haar moeder organiseerde een protestmars, maar het meisje werd toch geplaatst. Het is heel uitzonderl

https://blendle.com/i/humo/ouderverstoting-wat-als-je-kind-je-nooit-meer-wil-zien/bnl-humo-20150303-31401_ouderverstoting_wat_als_je_kind_je_nooit_meer_wil_zien

Laat opa en oma niet in de kou staan, regel de echtscheiding met mediation

CDA wil omgangsrecht voor opa en oma met kleinkind

Grootouders moeten contact kunnen houden met hun kleinkinderen ANP

Bij echtscheidingen moeten ook grootouders een omgangsregeling met hun kleinkinderen kunnen krijgen. Het CDA wil op die manier iets doen voor opa’s en oma’s die nu nauwelijks meer contact hebben met hun kleinkinderen.

In een initiatiefnota beschrijven de Kamerleden Peter Oskam en Mona Keijzer de hartverscheurende gevolgen die een echtscheiding kan hebben voor grootouders.

Herkomst

Soms vertrekt de verzorgende partner naar het buitenland of wordt het kind in een pleeggezin geplaatst. Nog pijnlijker is het volgens het CDA als er een conflict is en één van de ouders het contact tussen de kinderen en hun grootouders belemmert.

“Over het algemeen kan worden gesteld dat het ook in het belang van kleinkinderen is om omgang met hun grootouders te hebben, onder meer om zo hun herkomst beter te leren kennen”, schrijven Oskam en Keijzer.

CDA wil omgangsrecht voor grootouders

Nu komen opa’s en oma’s niet of nauwelijks in aanmerking voor een omgangsregeling, omdat ze eerst moeten aantonen dat ze een nauwe persoonlijke band hebben met hun kleinkind.

In de wet

Het CDA wil dat die voorwaarde geschrapt wordt en het recht op contact en informatie expliciet in de wet wordt opgenomen. Dat is nu ook al zo in België en Duitsland.

Een omgangsregeling voor grootouders kan dan alleen worden afgewezen als het niet in het belang van het kind is.

Scheiden doet lijden voor opa en oma

Scheiden doet lijden voor opa en oma

Logeren bij opa en oma, samen met ze naar de dierentuin… als je ouders gescheiden zijn, is dat allemaal helemaal niet meer zo vanzelfsprekend. Een pijnlijk gemis voor de kleinkinderen én voor opa en oma.

Elk jaar stranden ongeveer 33.000 huwelijken in Nederland. En 12 procent van de grootouders ziet hun kleinkinderen daarna niet meer. Dat zijn bijna 4000 mensen per jaar.

Opa heeft geen rechten
De positie van opa en oma is bij een scheiding bijzonder zwak, zegt de vereniging voor scheidingsadvocaten en -mediators FAS: “Je bent afhankelijk van de goede wil van de ouders. Wij hebben wel een modelouderschapsplan, en daar staat ook een paragraaf in over de omgang met familieleden, maar als ouders die eruit willen halen, dan is er geen rechter die ingrijpt.”

De stichting Voor Mijn Kleinkind wil dan ook dat de rechten van opa’s en oma’s in ouderschapsplannen worden opgenomen. “Omgang met de opa’s en oma’s sneeuwt vaak onder bij vechtscheidingen en familieruzies”, zegt Ruud Miché van de stichting.

Contact belangrijk
Familietherapeut Else-Marie van den Eerenbeemt vindt dat een goed idee. “De omgang van kleinkinderen met opa en oma is superbelangrijk”, zegt zij. “Zowel voor kleinkinderen als voor opa en oma.”

Uit onderzoek blijkt bijvoorbeeld dat kinderen die veel contact hebben met hun opa en oma, minder emotionele problemen en gedragsproblemen hebben dan kinderen die hun opa en oma nauwelijks kennen.

Ook Miché mag twee van zijn kleinkinderen niet meer zien. “Dat is verschrikkelijk pijnlijk. Ik sta met het gemis op en ik ga ermee naar bed.”

Bekijk hier item terug:

brom: http://www.rtlnieuws.nl/editienl/scheiden-doet-lijden-voor-opa-en-oma

1 op 5 kinderen klaagt over scheiding

1 op 5 kinderen klaagt over scheiding

 – Bijgewerkt

1 op de 5 klachten die de Kinderrechtencommissaris krijgt, gaat over echtscheidingen. Ze komen van kinderen die bijvoorbeeld inspraak willen in de bezoekregeling, of die hulp zoeken omdat hun ouders zoveel ruzie maken. De jeugdbeweging KAJ wil dat bij een echtscheiding meer naar de kinderen wordt geluisterd.

bron: http://www.knack.be/nieuws/1-op-5-kinderen-klaagt-over-scheiding/video-iwatch-449033.html

1 op de 5 klachten die de Kinderrechtencommissaris krijgt, gaat over echtscheidingen. Ze komen van kinderen die bijvoorbeeld inspraak willen in de bezoekregeling, of die hulp zoeken omdat hun ouders zoveel ruzie maken. De jeugdbeweging KAJ wil dat bij een echtscheiding meer naar de kinderen wordt geluisterd.

Tiesja Niehorster blij met nieuw wetsvoorstel

DSC09073Tiesja Niehorster Quickmediator in Zuid-Holland is blij met het nieuwe wetsvoorstel. 

Ik heb regelmatig klanten die geen kinderen hebben en samen met mij hun echtscheiding willen regelen. Dit om latere onvrede te voorkomen. Nu moet men na de mediation, eerst nog weer bij een advocaat op gesprek, terwijl alles al is beklonken en dan weer naar de rechter, terwijl ze het al eens zijn!

Dus deze wetswijziging is fantastisch nieuws voor echtparen zonder kinderen. Hopende dat dit straks ook mogelijk is voor echtparen met kinderen. Een mediator is voldoende om er samen uit te komen. Rechtszaken veroorzaken ook vechtscheidingen, met alle nare gevolgen van dien!

Kabinet maakt scheiden zonder rechter mogelijk

Echtparen die het onderling eens zijn en geen minderjarige kinderen hebben, kunnen straks via de ambtenaar van de burgerlijke stand scheiden. Deze procedure is eenvoudig, goedkoop en overzichtelijk. Dit blijkt uit een wetsvoorstel van staatssecretaris Teeven van Veiligheid en Justitie waarmee de ministerraad heeft ingestemd. De maatregel vloeit voort uit het regeerakkoord.

Bij de huidige echtscheidingsprocedure is tussenkomst van de rechter verplicht, evenals de bijstand van een advocaat. Dat is bij de nieuwe regeling niet meer het geval. Uiteraard staat het echtgenoten vrij om voor de scheiding via de ambtenaar van de burgerlijke stand juridisch advies in te winnen bij een advocaat, notaris of mediator. Ook blijft de gang naar de rechter mogelijk, maar verplicht is het niet. Alleen blijft de  echtscheidingsprocedure voor echtgenoten met minderjarige kinderen ongewijzigd. Zij zijn verplicht om een ouderschapsplan te maken dat door de rechter wordt getoetst.

Echtparen die willen scheiden zullen daarvoor straks een verzoek kunnen indienen bij de ambtenaar van de burgerlijke stand.  De echtscheiding kan niet eerder dan veertien dagen nadat het verzoek is ingediend, worden uitgesproken. De ambtenaar van de burgerlijke stand moet namelijk eerst nagaan of de echtgenoten voldoen aan de voorwaarden, daarna kunnen zij een afspraak maken om in persoon naar het gemeentehuis te komen. Dit is nodig om de identiteit van de echtgenoten vast te stellen en te vernemen dat zij allebei willen scheiden. De ambtenaar kan dan de echtscheiding uitspreken en een akte opmaken die wordt ingeschreven in een register.

De ministerraad heeft ermee ingestemd het wetsvoorstel voor advies aan de Raad van State te zenden. De tekst van het wetsvoorstel en van het advies van de Raad van State worden openbaar bij indiening bij de Tweede Kamer.

http://www.rijksoverheid.nl/nieuws/2014/09/05/kabinet-maakt-scheiden-zonder-rechter-mogelijk.html

 

12 september is de nationale Dag van de Scheiding

De allereerste scheiding in Nederland werd ruim 200 jaar geleden uitgesproken; om precies te zijn op 15 september 1796.

Rond deze datum wordt elk jaar door de Vereniging van Familierecht Advocaten Scheidingsmediators (vFAS) de nationale Dag van de Scheiding georganiseerd.

Dit jaar is dat op vrijdag 12 september.

De vFAS heeft deze dag ingesteld om landelijk aandacht te vragen voor de noodzaak van deskundige begeleiding tijdens de scheidingsprocedure. U kunt op 12 september bij een aantal bij de vFAS aangesloten kantoren zonder afspraak binnenlopen voor vrijblijvende informatie over het onderwerp scheiden.

Dit is natuurlijk een uitstekend initiatief, want nog steeds stranden één op de drie huwelijken met alle vervelende gevolgen van dien.

Maar bij Quickmediator kunt u elke dag terecht voor informatie.

Quickmediator is een landelijke groep van ervaren mediators, dus ook bij u in de buurt.

Bovendien hoeft u niet naar één van onze kantoren te komen. Quickmediator komt desgewenst naar u toe. Ook ’s avonds of in het weekend, op een tijdstip dat u beiden het beste uitkomt.

Het eerste gesprek met Quickmediator is altijd gratis en geheel vrijblijvend.

Mocht u meer willen weten over het onderwerp scheiden en wat daar allemaal bij komt kijken, wacht dan niet tot 12 september, maar neem contact op met één van onze Quickmediators via onze website www.quickmediator.nl. Wij helpen u graag verder.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ook voor bouwmediation bent u bij Quickmediator aan het juiste adres.

ingestort huis

Onze Quickmediator Peter van Essen werd onlangs benaderd om te helpen met een hoogoplopende discussie tussen een aannemer en een koper van een nieuwbouw woning. Het onderlinge vertrouwen tussen de koper en de aannemer was volledig verdwenen.

Deze woning was begin 2014 samen met de koper, de aannemer en Vereniging Eigen Huis opleverd, en na een paar weken was het lijstje met de geconstateerde opleverpuntjes naar tevredenheid van de koper door de aannemer opgelost.

De koper betrok, nadat hij zelf een nieuwe keuken en vloerafwerkingen had aangebracht, daarop deze nieuwe woning.

Na de ingebruikname bleef de de koper echter klagen bij de aannemer over de badkamerradiator, welke volgens zijn zegge onvoldoende of helemaal niet warm werd, en weigerde daarop de bij de notaris in depot staande oplevertermijn van enkele tienduizenden euro’s vrij te geven voor betaling aan de aannemer.

Dit tot grote ergernis van de aannemer, waarop Quickmediator Peter van Essen werd benaderd om hierin te bemiddelen.

Tijdens het eerste gesprek tussen de koper, de aannemer en Quickmediator Peter van Essen werd vastgesteld dat de verwarmingsinstallatie conform de koop/aanneemovereenkomst voorzien was van een energiezuinige CV-ketel, van vloerverwarming en van een (laaggeplaatste) badkamerradiator met thermostaatkraan.

Door de afgegeven warmte van de vloerverwarming werd de thermostaatkraan van de badkamerradiator langzaam dichtgeknepen om onnodige stookkosten te voorkomen. De gewenste temperatuur in de badkamer was immers bereikt.

Na overleg met Quickmediator Peter van Essen werd afgesproken, dat de aannemer de  thermostaatkraan zou vervangen voor een ‘gewone’ kraan; de koper kon dan zelf de temperatuur in de badkamer regelen.

De opleveringspunten waren al eerder afgehandeld, dus de koper had geen reden om het depot bij de notaris nog langer vast te laten staan. Het depot werd daarop vrijgegeven.

Door het inzetten van Quickmediator werd heel snel een oplossing tussen partijen gevonden, en werd een slepende dure juridische procedure bij de Raad van Arbitrage voorkomen.

Heeft u ook een voortdurende discussie met een aannemer over uw verbouwing of nieuwbouwwoning, aarzel dan niet om contact op te nemen met Quickmediator. Het eerste gesprek of advies is geheel gratis, en een snelle voordelige oplossing is dan wellicht snel gevonden.

 

Met plezier naar je werk…?!

Behalve om in je levensonderhoud te kunnen voorzien en iets toe te voegen aan onze maatschappij ga je naar je werk voor je plezier. Althans, zo zou het moeten zijn, toch? Natuurlijk zijn er ontelbaar veel richtlijnen die je vertellen wat je moet doen om dat plezier te hebben en te houden. En als jouw werkgever ook nog een beetje meedenkt, dan kan het zo maar zijn dat je prima op je plaats zit (of staat). Geniet ervan, zou ik zeggen.

Maar als dat plaatje er niet zo rooskleurig uitziet, wat doe je dan? Proberen het tij te keren, ten koste van jezelf, je collega’s of zelfs je werkgever? Loopt de communicatie stroef of is er sprake van conflicten op de werkvloer? Problemen thuis of in de familie? En wil je zeker een oplossing bereiken maar lukt dat niet zonder hulp? Dan wordt het tijd voor mediation.

Bij mediation werk je zelf aan een oplossing, maar krijg je er deskundige hulp van een mediator bij. In bijna alle gevallen wordt een oplossing bereikt, zodat je weer verder kunt met je leven en een zinvolle invulling daarvan. Deelnemen aan mediation doe je vrijwillig, maar het is niet vrijblijvend.

Een mediator is getraind in het begeleiden van de gesprekken. Hij of zij (ver)oordeelt niet, maar helpt je bij het vinden van een oplossing. De mediator is onafhankelijk, beide partijen moeten vertrouwen in hem of haar hebben enbereid zijn om samen aan een oplossing te werken. Iedereen die bij de mediation aanwezig is, moet geheimhouding bewaren over de inhoud en het verloop van de onderhandelingen. Als een conflict wordt opgelost, worden de afspraken schriftelijk vastgelegd in een overeenkomst.

Voor vragen, een tip of suggesties kun je mij bereiken via e-mail, telefoon of website .

Door Renny Lankhaar

rennylankhaar foto

https://quickmediator.nl/mediators/renny-lankhaar/

Steeds meer 65-plussers gaan scheiden

Steeds meer 65-plussers gaan scheiden

image_005

Ouderen scheiden in toenemende mate in de herfst en winter van hun leven. Tussen de 20 en 40 jaar daalt het aantal echtscheidingen, maar boven de 40 jaar neemt dat onder echtparen ieder jaar toe, ook in relatieve zin, zo blijkt uit cijfers van het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS).

In 2012 gingen ruim 13.800 mensen in de leeftijd van 50 tot 60 jaar uit elkaar. In 2000 waren dat er nog 8700. Een dergelijke stijging is ook zichtbaar onder de groep 60- tot 70-jarigen. Van hen gingen er in 2012 ruim 3700 scheiden, terwijl dat er 12 jaar eerder nog ruim 2000 waren.

Ook op hoge leeftijd laten ouderen het niet bij klagen over hun relatie. Het aantal echtscheidingen onder 70- tot 80-jarigen groeide in dezelfde periode van 400 naar bijna 750. Het aantal in de groep 80 tot 90 jaar is zelfs ruim verdubbeld: van 40 naar 94.

Norm
Demograaf Jan Latten spreekt in dat verband van een normverandering, die in de jaren 70 ontstond en geleidelijk aan is doorgezet: ‘Het zijn de generaties die in de jaren 60 en 70 volwassen werden en als eersten anders over trouwen en scheiden gingen denken. Die mensen vinden nu, vaker dan vroeger, dat als je niet meer verliefd bent je er dan mee stopt”, aldus Latten.

Latten denkt niet dat het een tijdelijke stijging is: ‘In de hele samenleving zien we een veranderde mentaliteit ten opzichte van relaties, dus dat uit zich bij ouderen die zich iets anders gaan gedragen dan ouderen van pakweg 50 jaar geleden. Toen was het not done om als oudere nog te gaan scheiden en een nieuwe partner te zoeken. De kans dat nu iemand van 50 jaar en ouder gaat scheiden en opnieuw begint, neemt steeds meer toe, al was het maar omdat we steeds langer gezond en fit zijn.’

Van invloed op de scheidingen op latere leeftijd is ook de toenemende zelfstandigheid van vrouwen. Die waren vroeger veel afhankelijker van mannen dan nu het geval is. ‘Nu hebben ze vaker een eigen baan en krijgen ze de AOW op de eigen bankrekening bijgeschreven.’

lees verder: http://www.parool.nl/parool/nl/224/BINNENLAND/article/detail/3684817/2014/07/06/Scheiden-in-zwang-bij-65-plussers.dhtml

Wie is de beste mediator voor u? de notaris, advocaat, de afgestudeerde mediator of…..?

Vele beroepen, zoals advocaten, notarissen en andere consultants hebben de afgelopen jaren veel omzet verloren en zijn op zoek naar nieuwe inkomsten!   Sinds de regering mediation in de wet wil doorvoeren, springen allerlei branche organisaties naar voren om wel even te vertellen, dat hun leden de beste mediators zijn. Er zijn nogal wat discussies gaande over wie en welke beroepsgroep nu de beste mediator zou zijn. Door velen is het beroep dus nog steeds een onbegrepen vak. toga-voor-advocaat 1De advocaten, dat zijn natuurlijk de beste mediators, roept het hoofd van de advocaten! Even de simpele uitleg van een advocaat maar even op wiki na gekeken: http://nl.wikipedia.org/wiki/Advocaat_(beroep) Een advocaat is iemand die bijstand verleent en gewoonlijk als vertegenwoordiger van een partij optreedt in juridische aangelegenheden. Een advocaat wordt ook wel raadsman of raadsvrouw genoemd. Dit moet niet worden verward met raadsheer, want dat is een rechter bij een hogere rechtbank. … Lijkt ons duidelijk, het beroep mediator is dus niet voor de advocaat.         notaris-640x250 2      De notarissen Ook maar even de simpele uitleg op wiki: http://nl.wikipedia.org/wiki/Notaris Een notaris is een persoon die bevoegd is om authentieke akten op te maken in de gevallen waarin ⁕de wet aan hem of haar die bevoegdheid toekent ⁕een partij dit van hem verlangt. Meer willen we er niet over kwijt. ” nmi mediator 3 “de geleerde mediator” De “geleerde mediator”denkt als hij de cursus mediation heeft gedaan, hij een goede mediator is, hij houdt zich aan de voorschriften van het boek  en gaat twee keer per jaar zijn punten halen om de “geleerde mediator” te blijven. Want dat is wat telt voor de “geleerde mediator”. Uiteraard wil hij zijn vak goed uitoefenen, maar de druk om punten te blijven behalen om “geleerde mediator” te blijven drukt zwaar op zijn werk. Want als hij geen ‘geleerde mediator”meer kan zijn kan hij geen uurloon van 200-400 euro per uur meer in rekening brengen. Dus zo blijft hij “de geleerde mediator” van 200-400 per uur!       rennylankhaar fotoDe mediator met werk en levenservaring, Quickmediator Het vak mediator is een mensen vak, je moet zelf wat mee gemaakt hebben om je te kunnen verplaatsen in beide partijen. Jij bent immers niet degene die beslist wat er moet gebeuren in een conflict. Maar de partijen bepalen zelf hun oplossing. De mediator is slechts de begeleider daarin.

Even wiki erbij: http://nl.wikipedia.org/wiki/Mediator_(conflict) Een bemiddelaar is iemand die probeert tussen verschillende personen of groepen te bemiddelen om ze tot elkaar te brengen. De benaming bemiddelaar wordt ook wel gebruikt voor iemand die aanbieders en vragers van bepaalde producten of diensten bij elkaar brengt  De mediators van Quickmediator zijn mensen van het leven, ze begrijpen u en uw conflict, want ze hebben het zelf al eens mee gemaakt of met hun klanten, ze weten waar ze over praten. Om alle verhalen over de mediator uit de wereld te helpen, hier definitie van een mediator:  http://nl.wikipedia.org/wiki/Conflictbemiddeling De mediator is een vrij beroep en blijft een vrij beroep, neem de proef op de som en nodig  één van onze ervaren Quickmediators uit voor een gratis eerste gesprek, daarna € 75,- per uur. EEN GOEDE MEDIATOR BEHOEFT GEEN KRANS, QUICKMEDIATOR

Opmerkelijk veel huwelijken van christenen eindigen in een vechtscheiding

Kerken wijzen bij echtscheiding te snel een dader en slachtoffer aan
Opmerkelijk veel huwelijken van christenen eindigen in een vechtscheiding. Christelijke hulpverleners, mediators en kerken begeleiden echtparen met relatieproblemen elk op hun eigen manier, maar weten elkaar nauwelijks te vinden. Deze week gingen ze met elkaar om tafel. Vier conclusies.

1. Relatief veel ‘christelijke’ vechtscheidingenGeraldine Kooij: ‘Als kerkmaatschappelijk werker kom ik steeds meer stellen tegen met huwelijken die dreigen kapot te gaan.’Ron van der Spoel: ‘In Vinex-wijk Amersfoort Vathorst, waar ik predikant was, scheidt vijftig procent van de echtparen. Dat is …

lees verder: http://www.nd.nl/artikelen/2014/juni/07/kerken-wijzen-bij-echtscheiding-te-snel-een-dader-

Gemeente Blaricum kiest voor mediation met inwoners om hoge kosten te drukken

VVD Blaricum wil minder rechtszaken met inwoners
Door Redactie Hilversum – 7-6-2014, 11:23 (Update 7-6-2014, 11:23)
BLARICUM – De gemeente Blaricum moet de hoge juridische kosten voor rechtszaken met inwoners gaan beteugelen. Dat oppert de VVD. ,,Niet de gemeente failliet procederen, maar zorgen voor een bevredigende oplossing voor beide partijen.”

Dit bepleit VVD-fractievoorzitter Rosmarijn Boender in haar algemene beschouwingen. Op 24 juni zal de nieuwe gemeenteraad van Blaricum voor het eerst via een kadernota de politieke piketpaaltjes slaan voor het sombere begrotingsjaar 2015.
,,Onderzocht dient te worden of het verlenen van (omgevings)vergunningen en de handhaving hiervan wel op de juiste wijze gebeuren. En of per geval juridisch procedures tot aan de Raad van State toe op kosten van de inwoners wel zinvol zijn. Dat lijkt effectiever te kunnen. Niet de gemeente failliet procederen maar een voor beide partijen bevredigende oplossing. Je kunt het ook op andere manieren bereiken. Leg uit, betrek mensen, communiceer en gebruik rechtszaken als sluitstuk als het echt niet anders kan.” De VVD vindt dat veel kosten worden gemaakt ,,om het systeem draaiende te houden en zijn niet (of inefficiënt) dienstbaar aan het belang van de gemeente en de inwoners.”
In Blaricum is, volgens cijfers van de BEL Combinatie, de afgelopen drie jaar bijna 100.000 euro aan juridische kosten uitgegeven. Veel meer dan in Eemnes (bijna 40.000 euro) en minder dan Laren (ruim 1,5 ton).
De VVD-koers hoort bij een serie voorstellen om uitgaven te beperken en zo min mogelijk de gaten te dichten met hogere woonlasten.
De VVD denkt dat het best wat minder kan bij de in totaal 1,25 miljoen euro voor groenonderhoud. Uitsmeren over de jaren, zonder dramatisch verlies van ‘zichtkwaliteit’.
De schaarse middelen moeten naar de zorgbehoevenden en mensen die het echt niet zelf betalen kunnen. ,,Niet naar anderen die menen er toch recht op te hebben, omdat ze dat voorheen nu eenmaal ook hadden. De gewenning, de relatieve luxe van de in de schoot geworpen gewoonte.”

© Copyright - Quick mediator